Seçkinler Akademisi

karan o lanet hançeri kendi kalbine sapladığında bütün saray resmen cehenneme döndü!! duvarlardaki o kan kırmızısı rünler kör edici bi ışıkla patlarken, poyrazın dondurduğu o devasa okyanus tavanından korkunç bi kırılma sesi geldi.. karan kendi canını feda ederek bi kan büyüsü yapmıştı, amacı okyanusu üzerimize yıkmaktı!

"sımsıkı tutun bana!" diye kükredi poyraz.

beni kucağında resmen kendi vücudunun içine saklamaya çalışıyodu. saniyeler içinde o devasa buz kütleleri parçalandı ve milyonlarca tonluk dondurucu okyanus suyu üzerimize, odanın içine şelale gibi çöktü!! o an poyraz tek elini havaya kaldırdı ve etrafımızda devasa, aşılamaz bi buz küresi yarattı.

ama su o kadar tazyikli ve ağırdı ki, buz küresi çatırdamaya başladı.. karan karanlık suların içinde çürüyüp kaybolurken biz o kürenin içinde okyanusun dibinden yüzeye doğru büyük bi hızla fırladık.

"poyraz.." dedim titreyerek. yüzü bembeyaz olmuştu. o geniş omuzları sarsılıyo, buz küresini bir arada tutmak için bütün enerjisini harcıyodu. çenesi kasılmıştı ve burnundan siyah kan damlıyodu! o kadar fazla güç kullanıyodu ki kendi bedeni iflas etmek üzereydi!

"iyiyim.." diye tısladı dişlerinin arasından, gözlerini sımsıkı kapatıp küreyi çatlaklardan onarmaya çalışırken. "seni.. yüzeye çıkarıcam. dayan güzelim."

"hayır! gücün tükeniyo, ölceksin!" diye ağlamaya başladım. ellerimi onun o buz gibi yanaklarına koydum. "bırak beni, ikimiz de ölücez!"

poyraz o cehennem gibi yanan kızıl gözlerini aralayıp bana öyle bi baktı ki.. o bakışta saf bi aşk ve psikopatça bi sahiplenme vardı. "seni bırakmaktansa.. bu okyanusun dibinde seninle boğulmayı tercih ederim su."

kürenin tepesinden büyük bi çatlak koptu ve içeriye buz gibi okyanus suyu dolmaya başladı! nefesimiz kesilmişti. poyrazın bacakları titredi ve dizlerinin üzerine çöktü, beni hala göğsünde tutuyodu ama gücü tamamen bitmişti..

işte o an.. içimdeki o siyah kanın artık bi uyku modunda kalmıycağını hissettim. boynumdaki mühür o kadar şiddetli bi şekilde yandı ki acı hissetmedim bile. onun yerine, poyrazın bana duyduğu o saf koruma içgüdüsü kanıma karıştı. ona zarar gelmesine asla izin vermicektim! asla!

"artık sıra bende," diye fısıldadım.

ellerimi poyrazın göğsüne koydum ve gözlerimi kapattım. içimdeki o katran karası gücü serbest bıraktığım an, bedenimden öyle inanılmaz, devasa bi siyah enerji patlaması yaşandı ki!! poyrazın çatlayan buz küresi saniyeler içinde o siyah enerjiyle kaplandı.. siyah kanımın yarattığı güç, okyanusun sularını ortadan ikiye yararak bize devasa bi tünel açtı!!

okyanus resmen bizim için ikiye ayrılmıştı!!

siyah enerjim ikimizi de içine alıp o açılan tünelden fişek gibi yüzeye doğru fırlattı.. suyu yara yara, inanılmaz bi hızla gökyüzüne doğru çıktık ve saniyeler sonra okyanusun yüzeyini parçalayarak iskoçyanın o fırtınalı havasına çıktık!

havada süzülerek devasa kayalıkların olduğu bi sahile, ıslak kumlara sertçe düştük. nefes nefeseydik.. yağmur deli gibi yağıyodu.