Seçkinler Akademisi

darius ve o lanet muhafızları karanlığın içinde kaybolduğu an, damarlarımdaki o devasa siyah güç yavaş yavaş çekilmeye başladı.. o muazzam enerji bedenimi terk ettiği saniye adrenalinim tamamen bitti ve bacaklarım pelte gibi oldu. tam ıslak kumlara yığılıcaktım ki, o dondurucu ve güçlü kollar beni havada yakaladı.

"burdayım.." diye fısıldadı poyraz beni hemen sımsıkı göğsüne bastırırken. "güvendesin karanlık kraliçem."

"aral.." diye mırıldandım nefes nefese, başımı poyrazın omuzuna yaslayıp. lara, ıslak kumlarda yatan aral'ın başında hıçkırarak ağlıyodu. o iğrenç gümüş zincirler aralın tenini yakmış, boynunda ve kollarında derin yanıklar açmıştı. kurtadamların gümüşe olan alerjisi onu resmen içerden zehirliyodu!

poyraz beni usulca kucağına aldı. "akademiye dönemeyiz. darius o soytarı konseyin sadece piyonu.. okulu başlarına yıktığını anladıkları an asıl efendilerini uyandırmaya gidicekler. artık hiçbirimiz için orda hayat yok."

lara yaşlı gözlerle poyraza baktı. "nereye gidicez o zaman?! aral kan kaybediyo, gümüş zehri kalbine ulaşıcak!"

poyrazın buz mavisi gözleri karanlık, fırtınalı ufka dikildi. "konseyin bile bilmediği bi yere.. iskoçya dağlarının en zirvesindeki eski kan sığınağına. tutunun bana."