Seçkinler Akademisi

poyrazın o yenilmez, sarsılmaz bedeninin kollarımda titrediğini hissetmek.. bu dünyadaki en korkunç histi resmen. okyanusun dibindeki o devasa basınçtan, karan'ın kara büyüsünden bile daha çok korkutmuştu beni.

"baban.." dedim fısıltıyla, ellerimle onun o geniş omuzlarını sıkıca tutarak. "neler oluyo poyraz? o hani yüzyıllar önce mühürlenmişti?!"

poyraz kollarını benden yavaşça ayırdı, yüzündeki o dehşet ifadesi yerini yavaş yavaş o eski, dondurucu ve ölümcül öfkesine bırakıyodu ama gözlerinin derinlerindeki o çaresizliği görebiliyodum. kılıcını yerden aldı, parmak boğumları bembeyaz olana kadar kılıcın kabzasını sıktı.

"mühür kırılmış.." diye tısladı dişlerinin arasından, şatonun o karanlık camından dışarıdaki fırtınaya bakarken. "benim aptal kardeşim karan, okyanusun dibinde kendi canını feda edip o kan büyüsünü yaptığında.. amacı sadece bizi öldürmek diğildi su. kendi asil kanını kullanarak babamın, o ilk vampirin mührünü kırmış!"

lara, aral'ın yanından doğrulup korkuyla bize yaklaştı. "ama.. ama konsey buna nasıl izin verir?! ilk kral efsanelerde bile sadece yıkım ve ölüm getirmişti! dünyadaki bütün vampirlerin ondan nefret ettiğini sanıyodum!"