Seçkinler Akademisi

poyrazın o ölümcül ve buz gibi sesi bütün koridorda yankılandıktan sonra sanki zaman durdu.. etraftaki yüzlerce vampir ve cadının nefes almayı bile bıraktığına yemin edebilirdim. laranın o kusursuz, porselen gibi yüzü öfkeden kıpkırmızı olmuştu. ellerini iki yanına yumruk yapmıştı ve parmak uçlarından kıvılcımlar çıkıyodu.. resmen beni diri diri yakmak istiyodu!

"sen delirdin mi poyraz?!" diye çığlık attı lara sonunda sessizliği bozarak. "bu ezik bi melez! damarlarında çamur akan bi yetim için beni.. bizi karşına mı alıyosun?!"

poyrazın belimi saran kolu o kadar sertleşti ki parmakları tenime gömüldü. ama canımı yakmıyodu, aksine o dondurucu dokunuşu içimde ateşler yakıyodu. poyraz laranın o iğrenç laflarına karşı hiç istifini bozmadı.. sadece yavaşça başını yana eğdi ve o psikopat, dudak kıvrımında beliren gülüşünü sergiledi..

"onun damarlarında ne aktığını bilseydin lara.." diye fısıldadı ama sesi o kadar tehlikeliydi ki herkes duydu. "önünde diz çöker, merhamet dilenirdin. şimdi o kıvılcımlarını söndür yoksa onları alıp kendi boğazına tıkarım."

lara korkuyla bi adım geri çekildi. gözlerindeki ateşi söndürmek zorunda kalmıştı çünkü poyrazın şakası olmadığını bütün akademi biliyodu. poyraz tek kelime daha etmeden beni belimden iterek yürütmeye başladı. kalabalık tıpkı bi deniz gibi ortadan ikiye ayrılıp bize yol veriyodu. üstümde poyrazın devasa siyah sweatshirt'ü, burnumda onun o baş döndürücü nane kokusu varken kendimi rüyada gibi hissediyodum.. herkes bize bakıp fısıldaşıyodu.

"poyraz.." diye fısıldadım sadece onun duyabileceği bi sesle. adımlarına ayak uydurmakta zorlanıyodum. "napıyosun.. bütün okulu karşına aldın. beni korumak zorunda diğilsin."