Seçkinler Akademisi

aralın o alaycı ve buz gibi sesi karanlık koridorda yankılandığında poyrazın bedeni o kadar sertleşti ki önümde resmen yıkılmaz bi taştan duvara dönüştü. beni arkasına iyice saklayıp aralla arama girdi.. aral yavaşça gölgelerin içinden çıkıp o soluk ay ışığının altına adım attı.

simsiyah saçları alnına dağınık bi şekilde dökülüyodu ve gözleri.. poyrazın o parlak buz mavisinin aksine, aralın gözleri zifiri karanlıktı. sanki içine baksan kaybolup gidiceğin sonsuz bi boşluk gibiydi. karanlık dörtlünün en tehlikeli ikinci ismiydi o. gölge vampiri.

"ne işin var burda aral?" diye hırladı poyraz. sesi o kadar ölümcüldü ki yerimden sıçradım.

aral o tehlikeli, çarpık sırıtışıyla bize doğru bikaç adım daha attı. elleri siyah kumaş pantolonunun ceplerindeydi, çok rahat görünüyodu ama etrafındaki gölgeler yılan gibi yerde kıvrılıyodu. "sadece eski dostumu tebrik etmeye geldim," dedi gözlerini poyrazdan çekip omzunun üzerinden doğrudan bana dikerek. zifiri karanlık gözleri boynumdaki o alev alev yanan siyah rüne takıldığında sırıtışı daha da büyüdü. "okulun asil prensi gidip kendine bi kan eşi seçmiş.. hem de bi melezi. ama tabi ikimiz de onun sıradan bi melez olmadığını biliyoruz, di mi kardeşim?"

"sesini kes," dedi poyraz bi adım öne çıkarak. ellerini yumruk yapmıştı ve boynundaki damarlar tehlike sinyalleri veriyodu. "eğer dariusa veya konseye tek kelime edersen.. o dilini kendi ellerimle koparırım aral. dostum olman umrumda bile olmaz."