Son Taslak

Bazı günler kendini size uzun zaman önce düzenli tutacağınız hakkında kendinize ve ona söz verdiğiniz fakat bir türlü yazmaya vakit bulamadığınız günlüğünüze yazdırır. Yeterince şanslıysanız bu sayfalar gülücük ve sevinçle dolu olur, hatta belki birkaç çıkartma bile kullanabilirsiniz.

Ben genelde o kadar şanslı olmazdım.

Saçma sapan bir sabahın ardından belki biraz da olsun eğlenebileceğimi umarak geldiğim, minik; çakma lunaparka baktım.

Hayatımdaki her şey gibi eğrelti duruşu, beni eğlendiren tek şey oldu. Oradan buradan getirdikleri toplama aletlerle biz küçük şehirlilere bir kıyak çekmiş olmaları oldukça gurur vericiydi tabii...

Rüzgar saçlarımı uçururken küçük bir şehirde yaşadığım için kaçırdığım fırsatları düşündüm. Evet, ailem yine destek olmazdı belki ama en azından burslarla bir şeyler yapabilirdim. Belki bale yapardım, bacaklarım uzun ve inceydi. Belki piyano çalmayı öğrenirdim, belki hep istediğim o yaratıcı yazarlık kursuna giderdim, belki yabancı dil öğrenebilirdim, belki...

Belki de gözümü küçük kardeşimden ayırmamalıydım.

Gelir gelmez elimi bırakıp oyuncaklara kaçan Nisan'ı gözden kaybettiğimi fark ettiğimde panikle elimi ağzıma götürdüm. Panik yönetme konusunda harika olduğumdan dolayı hemen tekrar dolan gözlerim, etrafı görmemi daha da zorlaştırırken hızla etrafta dolanmaya başladım.

Minicik yerde nasıl hemen kaybetmiş olabilirdim ki şu kızı...