Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Ağır Ceza Mahkemesi’nin devasa ahşap kapısı, Pamir ve arkasındaki polis kalabalığının içeri girmesiyle büyük bir gürültüyle kapandı. Koridordaki uğultu bıçak gibi kesilmişti. Gece, kapının önünde tek başına kalakaldı. Sırtını soğuk duvara yasladı, kalbi adeta göğüs kafesini delmek istercesine çarpıyordu.
Avuçlarının içinde sımsıkı tuttuğu o metal anahtarlık, adeta tenini yakıyordu.
İçindeki sesler birbiriyle amansız bir savaşa girmişti. Bir tarafı, "O çocuk senin aylarca emek verdiğin hayallerini bir saniyede çamurlu suya gömdü. Mülakatını kaçırmana sebep oldu. Bırak ne hali varsa görsün, cezasını çeksin!" diyordu. Ama diğer tarafı, gelecekte korumak için yola çıktığı o sarsılmaz adaletin sesiydi: "Eğer şimdi susarsan, suçsuz bir insanın hapse girmesine göz yumacaksın. O zaman senin savunduğun hukukun ne anlamı kalır?"
Gece derin bir nefes aldı. Gözlerini kapattı, o çamurlu evraklarını düşündü. Sonra gözlerini açtı ve adımları kendiliğinden duruşma salonunun kapısına doğru yöneldi. Kararını vermişti. Öfkesi büyüktü ama adalet duygusu her şeyden daha büyüktü.
Kapıdaki görevli mübaşir onu durdurmaya çalıştı ama Gece, "Bu davayla ilgili çok önemli bir şahitliğim var, içeri girmek zorundayım!" diyerek kararlı bir şekilde kapıyı itti.
İçerisi buz gibi bir sessizliğe gömülmüştü. Mahkeme heyeti kürsüde çatık kaşlarla oturuyor, savcı önündeki dosyaları inceliyordu. Pamir ise sanık kürsüsünde, elleri önünde bağlı, başı dik ama yorgun bir halde duruyordu. Gece’nin içeri girmesiyle salondaki tüm gözler ona döndü. Pamir, arkasına baktığında Gece’yi gördü. Gözlerinde anlık bir parlama, hafif bir şaşkınlık belirdi.
"Kızım, sen kimsin? Duruşma salonuna böyle izinsiz giremezsin," dedi mahkeme başkanı sert bir ses tonuyla.
Gece, kürsüye doğru emin adımlarla yürüdü. Sesi tüm salonda yankılanacak kadar net ve güçlüydü: "Sayın Başkan, ben Gece. Sanık Pamir Soykan’ın suçlandığı o gün, saat tam 08.42’de nerede olduğunun tek canlı şahidiyim."
Salonda bir anda fısıltılar yükseldi. Pamir’in avukatı heyecanla ayağa kalktı: "İşte bahsettiğim şahit Sayın Başkan!"
Gece, o gün yaşanan her şeyi tek bir ayrıntıyı bile atlamadan anlattı. Adliye merdivenlerindeki o sert çarpışmayı, havada uçuşan ve deterjanlı suya gömülen mülakat evraklarını, saat kulesinin tam 08.42’yi gösterdiğini ve Pamir’in o panik halini... "Ondan nefret etmek için çok sebebim var, çünkü benim geleceğimi erteledi," dedi Gece, gözlerini bir anlığına Pamir’e çevirerek. "Ama adaletin yerini bulması için söylemek zorundayım; o cinayetin/yolsuzluğun işlendiği iddia edilen dakikada, Pamir Soykan bu binanın merdivenlerinde benimle çarpışıyordu. Orada olması imkansız."
Savcı ve hakim önündeki evrakları inceledi, adliyenin o günkü dış kamera kayıtlarının saatiyle Gece’nin anlattıkları birebir uyuşuyordu. Gece’nin bu sarsılmaz şahitliği, davanın tüm seyrini bir anda değiştirdi.
Yarım saat süren gergin bir bekleyişin ardından mahkeme başkanı kararını açıkladı: "Sanık Pamir Soykan’ın, şahit ifadesi ve somut deliller doğrultusunda tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakılmasına..."
Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları