Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Adliye binasının önünden hızla uzaklaşan o siyah camlı arabanın gölgesi, Gece’nin yüreğine ilk kez gerçek bir korku tohumu ekmişti. Pamir’in "Artık tehlike senin için de başladı" sözleri kulaklarında çınlıyordu. Kendini bir anda hayatında hiç görmediği, adını bile bilmediği insanların hedef tahtasında bulmuştu.
"Burada duramayız," dedi Pamir, Gece’nin kolundan hafifçe tutarak onu kalabalığın arasına doğru yönlendirirken. "Seni takip etmelerine izin veremem. Benimle gelmek zorundasın."
Gece kolunu hızla geri çekti. "Seninle hiçbir yere gelmiyorum! Ben sadece mahkemede doğrunun ne olduğunu söyledim ve görevim bitti. Şimdi evime gidiyorum."
Pamir durdu, derin bir iç çekti. Gözlerindeki o çaresiz ama korumacı ifade Gece’nin adımlarını durdurdu. "Gece, o adamlar için senin adalete inanıp inanmaman önemli değil. Onların kusursuz planını bozdun. Beni hapse tıkıp üzerimdeki her şeyi alacaklardı. Şimdi dışarıdayım ve o anahtar hala bende. Yani hala sendeki o anahtarın peşindeler."
Gece, az önce Pamir’in avucuna bıraktığı eski metal anahtarlığa baktı. "Bu sadece bir anahtarlık değil, değil mi? Ne saklıyorsunuz siz?"
"Sokak ortasında anlatamam," dedi Pamir, etrafı gözleriyle kontrol ederek. "Güvenli bir yere geçmeliyiz."
Yarım saat sonra, şehrin gözlerden uzak, eski ve terk edilmiş bir kütüphane binasının alt katındaki loş bir çalışma odasındaydılar. Etrafta eski kitap kokusu ve tozlu masalar vardı. Dışarıda bardaktan boşanırcasına yağan yağmurun sesi, odanın içindeki sessizliği daha da derinleştiriyordu.
Pamir, cebinden çıkardığı anahtarlığı masanın ortasına, lambanın ışığının altına bıraktı. Parmaklarıyla üzerindeki garip sembolleri işaret etti.
"Bu anahtar, babamın bana bıraktığı tek şey," diye başladı Pamir, sesi titriyordu. "Babam, ülkenin en büyük holdinglerinden birinde baş hukuk müşaviriydi. Bir ay önce, şirketin çok büyük bir yolsuzluk ve kumpas hazırlığında olduğunu fark etti. Yetimhaneleri, evsizlerin sığındığı vakıfları dolandırıp milyonlarca lirayı kendi hesaplarına geçirecekleri devasa bir sahtekarlık belgesi buldu."
Gece, masaya doğru eğildi. İçindeki hukukçu kimliği bir anda uyanmıştı. "Peki sonra ne oldu?"
"Belgeleri polise götüreceği gün... Bir kazada öldü," dedi Pamir, gözlerini masadan ayırmadan. "Ama ölmeden önce bana bir mesaj bırakmıştı. Belgelerin asıllarını, adliyenin çok yakınındaki eski bir binada, kimsenin bilmediği gizli bir kasaya saklamış. İşte bu anahtar, o kasanın anahtarı."
Gece her şeyi şimdi çok daha iyi anlıyordu. "O yüzden o gün fırtına gibi koşuyordun... Kasaya ulaşmaya çalışıyordun."
"Evet," dedi Pamir başını kaldırarak doğrudan Gece’nin gözlerinin içine baktı. "O gün o kasayı patlatıp belgeleri yok edeceklerdi. Ben onları durdurmak için adliyeye, babamın eski arkadaşı olan bir avukattan yardım almaya gidiyordum. Ama o adamlar benden önce davranıp üzerime bir cinayet suçu yıktılar. Eğer sen o gün 08.42'de bana çarptığını söylemeseydin, ben şu an parmaklıklar ardındaydım, belgeler çoktan yanmıştı ve babamın katilleri dışarıda zafer kutluyordu."
Bu bölümün ilk 13 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Bu yorum silinmiştir
Yorum
Yorum bulunamadı.