Kağıt Üstündeki Yabancı

Bölüm 13•

Silahın Gölgesinde

Tema:

Dışarıdan gelen o kulakları tırmalayan fren sesleri ve korumaların bağırışları, aramızdaki o gerilimli sessizliği bir anda darmadağın etmişti. Yankı, belindeki silaha uzandığı an o sırılsıklam aşık adam gitmiş, yerine gözlerinden ölüm fışkıran o karanlık iş insanı gelmişti.

"Melis, yukarı çık ve kapıyı kilitle!" diye kükredi, sesindeki o otoriter ton tartışmaya kapalıydı.

"Çıkmıyorum!" dedim, inatla yerimden kıpırdamayarak. Korkuyordum, kalbim göğsümü delecek gibi çarpıyordu ama onu o kadının karşısında tek başına bırakmak, içimdeki o gururlu kadına yedirebileceğim bir şey değildi.

Yankı bana cevap vermeye fırsat bulamadan, salonun devasa cam kapısı büyük bir gürültüyle patladı. İçeri savrulan cam kırıkları mermer zeminde çınlarken, kapıda elinde silahla duran Aylin’i ve arkasındaki üç iri yarı adamı gördüm. Aylin’in dünkü o darmadağın halinden eser yoktu; gözleri tamamen kararmış, deliliğin eşiğine gelmiş bir kadın gibi bakıyordu. Saçlarının benim tarafımdan yolunmuş hırsını, elindeki silahın namlusunda taşıyor gibiydi.

"Yankı!" diye bağırdı Aylin, sesi kulaklarımı tırmalayarak. "Beni o korumalara yaka paça attırmanın bedelini ödeyeceksiniz! Beni bu sürtük için mi bıraktın?"

Yankı, tek bir saniye bile düşünmeden devasa gövdesiyle önüme siper oldu. Beni tamamen kendi arkasına, kör noktaya aldı. Sol eliyle beni arkasında tutarken, sağ elindeki silahın namlusunu doğrudan Aylin’in arkasındaki adamlara çevirdi.

"Aylin, sınırını çoktan geçtin," dedi Yankı. Sesi o kadar kısık, o kadar derinden ve tehlikeli geliyordu ki, adeta fırtına öncesi sessizlik gibiydi. "O silahı hemen yere indir. Yoksa yemin ederim bu evden hiçbirinizin ölüsü bile çıkamaz."

"İndirmiyorum!" diye çığlık attı Aylin. Gözleri Yankı’nın arkasından ona dik dik bakan bana kaydı. "Her şeyimi aldınız benim! Holdingi de, seni de o kıza yar etmeyeceğim!"

Aylin’in arkasındaki adamlardan biri elini beline doğru götürdüğü an, salonda zaman durdu. Yankı, adamın hamlesini fark ettiği salisede arkasındaki mermer sütunun arkasına beni sertçe itti. "Melis, yat yere!" diye bağırdığı an, salonda ardı ardına patlayan silah sesleri yankılandı.

GÜM! GÜM!

Kulaklarımı ellerimle kapatıp yere kapandım. Camların, vazoların patlama sesleri, duvarlara çarpan kurşunların çıkardığı o korkunç gürültü salonu cehenneme çevirmişti. Toz ve barut kokusu genzimi yakarken, gözlerimi korkuyla açtım.

Yankı, sütunun arkasından profesyonel bir hamleyle çıkıp iki el ateş etti. Aylin’in arkasındaki adamlardan birinin acı içinde yere yığıldığını gördüm. Yankı’nın gözlerindeki o acımasızlık, beni korumak için her şeyi göze aldığının en büyük kanıtıydı. O sırada dışarıdaki diğer Karahan korumaları da içeri daldı ve arbede tamamen kontrol altına alındı. Aylin’in yanındaki diğer iki adam silahlarını yere atıp teslim olmak zorunda kaldı.

Aylin, elindeki silahın yere düşmesiyle birlikte hıçkırarak ağlamaya başladı. Korumalar onu ve adamlarını yaka paça alt üst ederken, Yankı silahını beline koydu ve hızla bana doğru koştu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 13 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

Sucuk
@Sucuk•3 ay önce

Ah Yankı ah