Kağıt Üstündeki Yabancı

Bölüm 15•

Kor Kızıl

Tema:

Sahildeki o rüzgarlı, sırılsıklam aşk kokan yüzleşmeden sonra eve döndüğümüzde, ikimizin de üzerindeki o ağır sessizlik yerini bambaşka, tenimizi kavuran bir sabırsızlığa bırakmıştı. Dış kapı arkamızdan kapandığı an, koridordaki loş ışıkta Yankı’nın mavi gözleriyle karşılaştım. O gözlerde artık ne pişmanlık vardı ne de korku; sadece beni tamamen ele geçirmek isteyen, aylardır bastırılmış o muazzam arzunun saf alevi duruyordu.

Hiçbir şey söylemedi. Tek bir kelime bile etmeden aramızdaki o son mesafeyi kapattı. Büyük, sıcak elleriyle belimi kavrayıp beni arkamdaki sert ahşap kapıya yasladığında nefesim anında kesildi.

"Melis..." diye fısıldadı, sesi arzudan tamamen boğuklaşmış, kışkırtıcı bir tınıya bürünmüştü. "Sana yemin ederim, sahilde o kolyeyi boynuna taktığım andan beri aklımda sadece bu an var."

Cevap vermeme izin vermeden dudakları dudaklarıma kapandı.

Bu, daha önceki hiçbir öpücüğe benzemiyordu. İçinde ne nefretin getirdiği o sertlik vardı ne de bir oyunun getirdiği mecburiyet. Bu, sırılsıklam aşık iki ruhun, birbirinin teninde erimek için can attığı hırslı, derin ve nefes kesici bir savaştı. Dudaklarımızın arasındaki o yakıcı uyumla inleyerek ellerimi onun ensesine, o sık saçlarının arasına kenetledim. Kendimi tamamen onun ritmine, onun o baş döndürücü kokusuna bıraktım.

Yankı’nın elleri salaş kazağımın eteklerine uzandı. Sıcak avuç içleri çıplak tenimle, belimin kıvrımlarıyla buluştuğu an vücudum baştan aşağı bir elektrik akımıyla titredi. Kazağı tek bir hamlede üzerimden çıkarıp yere attığında, bakışları dekolteme ve boynumdaki o yeni pırlanta kolyeye kilitlendi. Göz bebeklerinin açlıkla büyüdüğünü gördüm.

"Çok güzelsin," diye mırıldandı dudaklarımdan ayrılmadan. "Öyle güzelsin ki, seni benden başka kimsenin görmediği bu eve tapıyorum."

Beni belimden kavrayıp kucağına aldığında bacaklarımı gayriihtiyari beline doladım. Adımları merdivenleri hızla tırmanırken, dudakları boynumda, köprücük kemiklerimde ıslak ve yakıcı izler bırakıyordu. Her bir dokunuşunda içimden yukarı doğru yükselen o yoğun dalgayla tırnaklarımı onun çıplak omuzlarına geçirdim.

Odanın kapısını ayağıyla iterek açtı ve beni yatağın tam ortasına, o beyaz çarşafların üzerine usulce bıraktı. Kendi sweatshirtünü de tek bir hareketle üzerinden sıyırıp attığında, karşımda o kusursuz, kaslı ve dövüş izleriyle dolu gövdesiyle duruyordu. Yatağa, üzerime doğru eğildiğinde odadaki hava barut gibi sıcaktı.

Yankı ellerimi başımın üzerinde sabitleyerek parmaklarını parmaklarımın arasına kenetledi. Mavi gözleri doğrudan ruhuma bakıyordu. "Seni incitmek istemiyorum," diye fısıldadı, nefesi yüzümü yakarken. "Ama artık duramıyorum da. Benim ol, Melis. Tamamen benim ol."

"Zaten seninim..." diye fısıldadım, gözlerim arzudan buğulanmış bir halde.

Bu kelime onun içindeki o son kontrol mekanizmasını da tamamen havaya uçurdu. Dudakları yeniden dudaklarımla buluştuğunda, bu kez çok daha sert, çok daha derin ve sahipleniciydi. Tenimizin birbirine değdiği her an, yatakta çıkardığımız o hışırtılar ve nefes nefese kalmış seslerimiz odayı dolduruyordu. Ellerini ellerimden ayırıp vücudumda, kalçalarımda, bacaklarımda delirmiş gibi gezdirdi. Elbiselerimizden tamamen arındığımızda, zaman da mekân da bizim için anlamını yitirmişti.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları