Kağıt Üstündeki Yabancı

Bölüm 16•

Krallığın İlk Sabahı

Tema:

Şöminenin o hırçın alevleri yerini sakin, çıtırdayan bir köze bırakmıştı. Dağ evinin devasa camlarından içeri sızan ilk sabah ışıkları, şöminenin önündeki o beyaz halının üzerinde birbiriyle kenetlenmiş bedenlerimizi aydınlatıyordu. Başım hala Yankı’nın o güçlü, çıplak göğsünün üzerindeydi. Onun düzenli kalp atışlarını dinlemek, dün geceki o sansürsüz yangından sonra ruhuma inanılmaz bir huzur üflüyordu.

Yankı’nın büyük eli, sanki rüyada olup olmadığını kontrol etmek ister gibi usulca sırtımda, belimin kıvrımlarında gezindi. Tenimde bıraktığı o yakıcı dokunuşların izleri hala sızlıyordu ama bu sızı hayatta olduğumu, ilk defa gerçekten birine ait olduğumu hissettiriyordu.

Başımı hafifçe kaldırıp ona baktığımda, o aşılmaz mavi gözlerinin çoktan açıldığını ve beni izlediğini gördüm. Gözlerinde dün geceden kalan o yoğun arzunun ehlileşmiş, tamamen aşka teslim olmuş sıcacık bir hali vardı.

"Uyanmanı istemiyordum," diye fısıldadı Yankı. Sesi uykudan ve dün geceki nefes nefese haykırışlarımızdan dolayı pürüzlü, acayip derecede çekiciydi. Eğilip dudaklarını yeniden şakağıma kondurdu. "Seni böyle göğsümde izlemek, hayatım boyunca hissettiğim en gerçek şey."

Hafifçe gülümsedim ve elimi onun kaslı göğsünde gezdirip sırtındaki tırnak izlerime dokundum. "Demek o sert, acımasız Yankı Karahan romantik bir adama dönüşebiliyormuş," dedim muzipçe.

Yankı, parmaklarım sırtındaki izlere değdiği an derin bir nefes aldı, gözleri anında koyulaştı. Belimdeki elini sıkılaştırıp beni tek bir hamlede altına aldı. Şimdi o devasa gövdesiyle yeniden üzerimdeydi ve şöminenin közünden yansıyan o loş kızıllık yüz hatlarını keskinleştiriyordu.

"Ben sadece sana karşı böyleyim Melis," dedi, yüzünü yüzüme yaklaştırarak. Nefesi dudaklarımı yakıyordu. "Dün gece o ateşin ortasında bana 'seninim' dediğin andan itibaren, benim içimdeki o karanlık adamı tamamen küle çevirdin. Ben artık sen ne istersen oyum. Senin kölenim."

"Öyle mi?" dedim, bakışlarımı meydan okurcasına onun dudaklarına dikerek. "Yani artık ipler tamamen benim elimde?"

"Tamamen," diye fısıldadı Yankı. Dudakları dudaklarıma deydiğinde, dün geceki o sansürsüz, kor kızıl alevler saniyeler içinde yeniden parladı. Bu kez acele etmiyordu; tenimin her bir santimini ezberlemek ister gibi, beni delirtecek kadar yavaş ve derin öpüyordu.

Elleri vücudumda yeniden keşfe çıkmışken, kalçalarımı kendine doğru çekip aramıza havanın bile girmesine izin vermedi. Onun o erkeksi kokusu ve teninin sıcaklığı o soğuk sabahını anında ısıttı. Halının üzerinde, şöminenin sönmeye yüz tutmuş közlerinin hemen yanı başında, dün gece kaldığımız yerden çok daha hırslı, çok daha atesli bir dalganın içine bıraktık kendimizi. Vücutlarımız yeniden ter içinde kalırken, odada sadece ikimizin aşk dolu iniltileri ve nefes sesleri yankılanıyordu.

Saatler sonra, nihayet üzerimize bir şeyler geçirip mutfağa geçebilmiştik. Yankı, hayatımda ilk defa gördüğüm bir neşeyle bana kahvaltı hazırlamaya çalışıyordu. Üzerinde sadece gri bir eşofman altı vardı, saçları darmadağındı ve mutfakta kahve yaparken bile arkamdan gelip belime sarılıyor, boynumu öpücüklere boğuyordu. Aylin’in, holdingin, babamın yarattığı o sahte evlilik oyununun tüm izleri bu dağ evinde tamamen silinmişti.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları