Kağıt Üstündeki Yabancı
Masadaki Sırlar
Yankı’nın arabası, Emir’in konum attığı o lüks ve gözlerden uzak restoranın önüne yanaştığında içimdeki o heyecanlı kıpırtıyı bastıramıyordum. Defne ve Emir... Bu iki ismin yan yana gelmesi bile başlı başına bir olayken, bir de üzerine holdingdeki sızıntı krizini çözmüş olmaları kafamda onlarca soru işareti doğuruyordu.
Yankı arabayı park edip bana doğru döndü. Mavi gözlerinde hala dün geceden kalan o sıcak, sırılsıklam aşık bakış vardı. Elini uzatıp yanağımı usulca okşadı, parmak uçları boynumdaki o yeni pırlanta kolyeye değdi.
"Hazır mısın güzelim?" diye fısıldadı. Sesindeki o yumuşak ton, içimi eritmeye yetiyordu. "Baldızının karşısında heyecandan bayılma sakın."
"Asıl sen ortağının karşısında şok olma," diyerek gülümsedim.
Arabadan indik. Yankı, her zamanki o sahiplenici tavrıyla elini belime yerleştirdi ve beni kendine doğru çekti. Restoranın deniz manzaralı, loş ve korunaklı arka bahçesine doğru ilerledik. Köşedeki masaya gözüm çarptığı an olduğum yerde kalakaldım.
Defne ve Emir yan yana oturmuş, önlerindeki kahve fincanlarıyla birbirlerine bakarak gülüşüyorlardı. Emir, o her zamanki çapkın ve umursamaz tavrından sıyrılmış, Defne’nin anlattığı bir şeye büyülenmiş gibi bakıyordu. Defne ise beni gördüğü an bar taburesinden fırlar gibi ayağa kalktı.
"Melis!" diye çığlık atarak üstüme atladı. Ona sımsıkı sarıldım. Kulağıma eğilip, "Ablacım, boynundaki o kolye ne? Ve sen niye bu kadar parlıyorsun, bana her şeyi anlatacaksın!" diye fısıldadı.
Hafifçe öksürerek ondan ayrıldım ve yüzümün kızarmasını engellemeye çalışarak masaya oturdum. Yankı da Emir’in omzuna dostça vurup karşısına geçti. Masadaki o ilk gergin hava, Emir’in muzip gülüşüyle dağıldı.
"Eee ortak," dedi Emir, Yankı’nın darmadağın olmuş saçlarına ve üzerindeki rahat kıyafetlere bakarak. "Bakıyorum da evlilik sana baya yaramış. Buz adam gitmiş, yerine pamuk gibi bir şey gelmiş."
Yankı gözlerini kısarak Emir’e baktı, o eski tehlikeli ve ciddi iş insanı modu hafifçe geri gelmişti. "Boş konuşmayı bırak Emir. Telefonda ne dedin sen? Sızıntı işini nasıl çözdünüz? Kimmiş o belgeleri dışarı sızdıran şerefsiz?"
Masadaki o neşeli hava bir anda buz kesti. Defne ve Emir birbirine baktı. Emir, önündeki siyah tableti açıp ekranı masanın ortasına, Yankı ile benim önüme doğru çevirdi. Ekranda holdingin güvenlik ağının logları, silinen mailler ve sızdırılan IP adreslerinin dökümü vardı.
"Yankı," dedi Emir, sesi ilk defa bu kadar ciddi ve pürüzlü çıkıyordu. "Sızıntı holdingin içinden falan değil. Siber güvenlik duvarını dışarıdan bir virüsle patlatmışlar. Ama virüsün yüklendiği ana bilgisayarın konumu... Çok yakından."
Yankı tableti eline aldı, parmakları ekranda gezinirken çenesi öyle bir kasıldı ki, kemiklerinin sesini duydum sandım. Mavi gözleri saniyeler içinde o kor kızıl alevlerin ardından gelen simsiyah bir öfkeyle kaplandı.
"Bu... Bu adres Aylin’in babasının eski ofisi," diye fırıldadı Yankı, sesi adeta bir aslan kükremesi gibi derinden ve tehlikeli geldi. "Aylin tek başına yapmadı yani. Evi basacak cesareti nereden bulduğu belli oldu."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok iyiydi😻😻
Ben hayatım da böyle bir sahne görmedim bayıldım
Yorum
Yorum bulunamadı.