Kağıt Üstündeki Yabancı

Malikânenin o bembeyaz güllerle süslenmiş bahçesi, saniyeler içinde tam bir askeri karargâha dönüştü. Davetliler korumalar eşliğinde panikle araçlarına bindirilip uzaklaştırılırken, gökyüzündeki o cıvıl cıvıl bahar havası yerini simsiyah, boğucu bir bulut tabakasına bırakmıştı.

Emir, üzerindeki düğün ceketini fırlatıp atmış, silahını beline yerleştirirken telsizden holdingin siber güvenlik ekibine emirler yağdırıyordu. Gözlerindeki o hırslı ve acımasız aşık adam, kardeşini tehlikede gördüğü an tam bir canavara dönüşmüştü. Defne ise yanımda, korkudan bembeyaz kesilmiş bir halde elimi tutuyordu.

"Abla," diye fısıldadı Defne, sesi tir tir titrerken. "O fotoğraflar... O tehdit... Karnındaki bebeğe zarar vermelerine izin vermeyeceksiniz değil mi?"

"Asla," diyerek onun elini daha da sıkı tuttum. İçimdeki o hamilelik hassasiyeti yerini Yılmaz kadınlarının o asil ve dik duruşuna bırakmıştı. "Biz neler atlattık Defne. Bunu da aşacağız."

Yankı, malikânenin çalışma odasındaki dev ekranların karşısında dikilmiş, güvenlik kameralarının son iki saatlik dökümlerini inceliyordu. O mavi gözleri, düşmanlarının üzerine çökmeye hazır bir kasırga gibi kapkaraydı. Çenesi kasılmaktan neredeyse taş kesilmişti. Yanına yaklaşıp elimi o gergin omuzlarına koydum.