Kağıt Üstündeki Yabancı
Tertemiz Sayfa
Yankı ve Emir’in o fırtına gibi içeri dalıp tetikçileri saniyeler içinde alt etmesinin ardından malikânede silah sesleri bıçak gibi kesilmişti. Gelen polisler ve ambulanslar yerdeki adamları yaka paça götürürken, dışarıdaki o bardaktan boşanırcasına yağan yağmur adeta üzerimizdeki tüm o karanlığı yıkayıp götürüyordu.
Yankı, elimi bir an bile bırakmıyor; Emir ise çoktan sakinleşmiş, Defne’yi göğsüne çekmiş saçlarını kokluyordu. Bu eve yapılan son saldırı olmuştu çünkü kazandığımız bu kesin zaferle düşmanlarımızın kalıntıları tamamen temizlenmişti.
Yankı, yüzümü ellerinin arasına alıp o mavi gözlerini gözlerime dikti. "Bu ev bitti Melis," dedi, sesi o boğuk ve sırılsıklam aşık tonundaydı. "Sizin canınızı tehlikeye atan bu duvarların arasında bir saniye bile kalmayacağız. Yarın bambaşka bir hayata uyanıyoruz."
Ertesi sabah, holdingin tüm o karmaşasını ve eski malikânenin barut kokan anılarını tamamen arkamızda bırakmıştık. Yankı, her şeyi öyle hızlı organize etmişti ki, kendimizi Boğaz’ın tam kenarında, havuzlu ve devasa bahçesi olan bembeyaz, ultra lüks yeni bir sarayda bulmuştuk. Burası öyle huzurluydu ki, bahçedeki kuş sesleri içimdeki o hamilelik huzursuzluğunu bir anda silip götürdü.
Büyük salondaki koltuğa yerleştiğimizde, Emir ve Defne el ele karşımıza geçtiler. Emir’in yüzünde o her zamanki çapkın ama bir o kadar da hırslı gülüşü vardı. Defne’nin belini sıkıca kavrayıp bize doğru baktı.
"Evet ortak," dedi Emir, sesindeki o tatlı hırsla Yankı’ya bakarak. "Düğünümüzü yaptık, kurallara uyduk, savaşı da kazandık. Şimdi sıra kendi krallığımızı kurmakta. Defne ile kendimize Tarabya’da, tam denizin üstünde müstakil harika bir ev tuttuk. Bugün taşınıyoruz."
Defne sevinçle boynuma atıldı. "Abla, artık bizim de mutlu, huzurlu kendi yuvamız olacak. Ama her gün sendeyim, kaçışın yok!" diye fısıldadı.
Gülerek ona sarıldım. "Sonuna kadar hak ettiniz canım benim, çok mutlu olun," dedim. Emir ve Defne, yeni evlerinin anahtarlarını alıp malikâneden neşeyle ayrılırken, arkalarından sadece gurur ve mutluluk dolu bakışlar kaldı. Sonunda o iflah olmaz ortak, aşkın karşısında tamamen teslim olmuştu.
Akşam olduğunda, yeni evimizin o devasa cam tavanlı yatak odasında sadece şöminenin loş, romantik ışığı vardı. Dışarıda dalgaların sesi balkona vururken, Yankı arkamdan gelip çıplak kollarıyla beni sımsıkı sardı. Devasa elleri karnımın, o gün geçtikçe büyüyen minik mucizemizin üzerine yerleşti.
"Sonunda güzelim," diye fısıldadı kulağıma doğru. Nefesi tenimi cayır cayır yakıyordu. "Sadece sen, ben ve bebeğimiz. Kimse bize dokunamaz artık."
Başımı onun o güçlü göğsüne yasladım, boynumdaki pırlanta kolyeyi parmaklarımın arasında oynatırken, "Çok mutluyum Yankı," diye mırıldandım.
Yankı beni kendine doğru çevirdi, üzerindeki siyah tişörtü çıkarıp yere fırlatırken o mavi gözlerindeki sansürsüz ve sırılsıklam aşık arzu yeniden alevlendi. Dudakları dudaklarıma kışkırtıcı, derin ve aç bir öpücükle kapandığında, bu yeni evdeki ilk gecemizin, hayatımızın en romantik ve en huzurlu tutku yangınına dönüşeceğini biliyordum. Onun o kaslı gövdesinin altında, aşkın en saf haliyle erirken içimdeki o minik canın kalp atışlarını hissedebiliyordum.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 13 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları