Kağıt Üstündeki Yabancı

Bölüm 30•

Sadece Huzur…

Tema:

Cinsiyet partisinin o gürültülü neşesi, yerini Boğaz'ın sakin dalga seslerine bıraktığında hayatımız nihayet tam da istediğimiz o dingin ritme kavuşmuştu. Ne holdingin o boğucu borsa kavgaları kalmıştı etrafımızda ne de bizi tetikte tutan o eski tehlikeli gölgeler. Kendi içimize dönmüş, sadece doğacak kızımızı ve kurduğumuz bu sakin yuvayı düşünür bendeydik.

Akşamüstü, salonun Boğaz'a açılan devasa terasında, hafif bir rüzgar eşliğinde oturuyorduk. Bahçedeki o uçuşan pembe konfetilerin son kalıntıları da temizlenmiş, geriye sadece huzurlu bir sessizlik kalmıştı. Üzerimde rahat, gri bir elbise vardı; iyice yuvarlaklaşan karnımı usulca okşayarak denizin üzerindeki martıları izliyordum.

Yankı, elinde iki sıcak kupayla teras kapısından içeri adım attı. Üzerindeki o jilet gibi takım elbiseleri, holding toplantılarını tamamen geride bırakmıştı; siyah, rahat bir tişört ve spor bir pantolonla her zamankinden çok daha sakin görünüyordu. Kupalardan birini bana uzatırken o aşılmaz, keskin mavi gözleri doğrudan gözlerime kenetlendi. Yüzünde, sadece bana özel olan o sırılsıklam aşık ve dingin ifade vardı.

Yanımdaki ikili koltuğa yerleşti, devasa ve sıcak kollarını belime dolayarak beni tamamen göğsüne çekti. Çenesini saçlarımın arasına yerleştirip derin bir nefes aldı. "Sonunda baş başayız güzelim," diye fısıldadı, sesi o bildiğim, ruhumu dinlendiren boğuk tınısındaydı. "Emir ve Defne de kendi evlerine yerleştiğine göre, artık bu koskoca sarayda sadece kızımızı beklemek kalıyor bize."

"Defne çok iyi iş çıkardı ama," dedim gülümseyerek, başımı onun güçlü omzuna yaslarken. "O zarfı hastanede elimizden kapıp bize bu sürprizi hazırlaması... Hayatım boyunca unutamayacağım bir andı."

Yankı usulca güldü, göğsünün bu gülüşle sarsıldığını hissettim. "Öyle," dedi, büyük elini yavaşça karnımın üzerine yerleştirirken. "Ama itiraf edeyim, o balona iğneyi batırırken hayatımdaki en büyük ihale imzasından daha çok terledim. Bir kızımız olacağını öğrendiğim an... İçimde ne kadar sert, acımasız adam varsa hepsi o pembe dumanla uçup gitti sanki."

Tam o sırada, onun sıcak avucunun altında, karnımın derinliklerinden gelen hafif ama net bir kıpırtı hissettim. Küçük bir kelebek kanat çırpmış gibi, minik bir tekme avucunun tam ortasına vurdu.

Yankı’nın parmakları anında kasıldı. O sarsılmaz, dünyayı dize getiren adamın elinin hafifçe titrediğini hissettim. Şokla başını kaldırıp gözlerimin içine baktı; o mavi gözlerinde saf, çocuksu bir şaşkınlık ve muazzam bir mutluluk dalgası vardı.

"Melis..." diye fısıldadı, sesi bu kez heyecandan tamamen pürüzlü çıkmıştı. "Kımıldadı. Elimi tekmeledi, hissettin mi?"

"Hissettim sevgilim," dedim, gözlerimden akan o tek damla huzur gözyaşıyla gülümseyerek. "Babasına selam veriyor küçük prenses."

Yankı, eğilip karnıma uzun, sırılsıklam aşık ve hayat kokan bir öpücük kondurdu. Ardından doğrularak dudaklarımı buldu; bu kez o hırslı plaza kavgalarının öfkesiyle değil, tamamen sahiplenici, koruyucu ve sakin bir aşkla öptü beni. Bizim o fırtınalı, sahte başlayan hikayemiz, Boğaz’ın bu sakin sularında, küçük kızımızın ilk hareketiyle artık tamamen gerçek ve sarsılmaz bir yuvaya dönüşmüştü.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

sadecemakarna
@sadecemakarna•5 ay önce

Yeni bölüm gelmeyecek mi?