Kağıt Üstündeki Yabancı

Bölüm 6•

Kıskançlık

Tema:

Arabanın içindeki sessizlik, bu kez her zamanki o düşmanca kasvetten uzaktı. Omuzlarıma bıraktığı siyah ceketin sıcaklığı tenimi sararken, gözlerim yol boyunca dışarıda akan şehir ışıklarındaydı. Yankı ise direksiyonu tek eliyle sıkıca kavramış, gözlerini yoldan ayırmıyordu. Ama aramızdaki o görünmez gerilim, arabaya sığmayacak kadar büyümüştü. Ne tam olarak düşmandık ne de birbirimize teslim olmuştuk; tam sınırdaydık.

Davetin verileceği o görkemli otelin önüne geldiğimizde arabayı görevliye teslim ettik. Kapılar açıldığı an, flaşların ışığı gözlerimi aldı. Yankı, arabadan iner inmez tek bir saniye bile tereddüt etmeden yanıma geldi. Evde verdiği sözü tutar gibi, elimi sıkıca kavradı.

Parmakları parmaklarımın arasına kenetlendiğinde içimden bir dalganın geçtiğini hissettim. Elinin sıcaklığı, dışarıdaki buz gibi havayı unutturacak kadar gerçekti.

Birlikte büyük, altın sarısı varaklarla süslenmiş salona adım attık. Herkesin gözü anında bize döndü. Fısıltılar, hayranlık dolu bakışlar etrafımızda uçuşuyordu. Omzumdaki ceket yüzünden zümrüt yeşili elbisemin o cesur dekolteleri henüz tam olarak görünmüyordu ama yürüyüşümüzdeki o mağrur hava bile yetmişti.

"Yankı, hoş geldiniz," diyerek bize doğru yaklaşan kişi, holdingin en büyük yabancı ortaklarından birinin oğlu olan, yurt dışında eğitim görmüş Emir’di. Emir, kibar bir tavırla Yankı’yla tokalaştıktan sonra gözlerini bana çevirdi. Bakışlarında saklamaya gerek duymadığı net bir hayranlık vardı. "Ve büyüleyici eşiniz Melis Hanım... Sizinle tanışmayı çok istiyordum."

Emir, elimi öpmek için hafifçe uzandığında, Yankı’nın kenetlediği parmaklarımı daha da sıktığını fark ettim. Neredeyse canımı yakacaktı. Yankı, Emir’in hamlesini profesyonel ama bir o kadar da sert bir tavırla, beni hafifçe kendi arkasına doğru çekerek bozdu.

"Memnun olduk Emir," dedi Yankı. Ses tonu o kadar düz, o kadar mesafeliydi ki salonun ortasında bir anda görünmez bir kış fırtınası koptu sanki. "Şirket işlerini yarın ofiste konuşuruz. Bu akşam eşimle biraz yalnız kalmak istiyoruz."

Emir, Yankı’nın gözlerindeki o tehlikeli parıltıyı görünce hafifçe yutkundu ve geri adım attı. "Elbette, iyi eğlenceler," diyerek yanımızdan uzaklaştı.

O gider gitmez, salonun loş ve nispeten tenha bir köşesindeki locaya geçtik. Garsonun ikram ettiği içeceklerden birer kadeh aldık. Yanımızda kimse kalmadığında, omzumdaki ceketi yavaşça geriye doğru kaydırdım ve koltuğun kenarına bıraktım. Zümrüt yeşili saten elbise, sırtımın beyazlığıyla birlikte tamamen ortaya çıkmıştı.

Yankı’nın bakışları anında omzuma ve açıkta kalan sırtıma kilitlendi. Kadehini masaya bırakırken çıkardığı ses, içindeki o kontrol etmeye çalıştığı öfkenin kanıtı gibiydi.

"Bunu bilerek yapıyorsun," diye fısıldadı. Sesindeki o boğukluk, kıskançlığın sınırlarını çoktan aştığını gösteriyordu. "Adamın sana nasıl baktığını gördün. Hala o ceketi çıkarma peşindesin."

"Kimsenin bana baktığı yok, senin gözün dönmüş," dedim, kadehimden küçük bir yudum alıp ona meydan okuyarak. "Hem bana 'her saniye yanımda olacaksın' demedin mi? Yanındayım işte. Kim ne yapabilir?"

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

Sucuk
@Sucuk•3 ay önce

Aaaa çok iyi gidiyo