Kağıt Üstündeki Yabancı

Arabanın içindeki sessizlik, bu kez her zamanki o düşmanca kasvetten uzaktı. Omuzlarıma bıraktığı siyah ceketin sıcaklığı tenimi sararken, gözlerim yol boyunca dışarıda akan şehir ışıklarındaydı. Yankı ise direksiyonu tek eliyle sıkıca kavramış, gözlerini yoldan ayırmıyordu. Ama aramızdaki o görünmez gerilim, arabaya sığmayacak kadar büyümüştü. Ne tam olarak düşmandık ne de birbirimize teslim olmuştuk; tam sınırdaydık.

Davetin verileceği o görkemli otelin önüne geldiğimizde arabayı görevliye teslim ettik. Kapılar açıldığı an, flaşların ışığı gözlerimi aldı. Yankı, arabadan iner inmez tek bir saniye bile tereddüt etmeden yanıma geldi. Evde verdiği sözü tutar gibi, elimi sıkıca kavradı.

Parmakları parmaklarımın arasına kenetlendiğinde içimden bir dalganın geçtiğini hissettim. Elinin sıcaklığı, dışarıdaki buz gibi havayı unutturacak kadar gerçekti.

Birlikte büyük, altın sarısı varaklarla süslenmiş salona adım attık. Herkesin gözü anında bize döndü. Fısıltılar, hayranlık dolu bakışlar etrafımızda uçuşuyordu. Omzumdaki ceket yüzünden zümrüt yeşili elbisemin o cesur dekolteleri henüz tam olarak görünmüyordu ama yürüyüşümüzdeki o mağrur hava bile yetmişti.

"Yankı, hoş geldiniz," diyerek bize doğru yaklaşan kişi, holdingin en büyük yabancı ortaklarından birinin oğlu olan, yurt dışında eğitim görmüş Emir’di. Emir, kibar bir tavırla Yankı’yla tokalaştıktan sonra gözlerini bana çevirdi. Bakışlarında saklamaya gerek duymadığı net bir hayranlık vardı. "Ve büyüleyici eşiniz Melis Hanım... Sizinle tanışmayı çok istiyordum."