Gece Treni

Yağmur, Ankara Garı’nın paslı çatısına sert sert vuruyordu. Gece yarısını çoktan geçmişti. Peronlar neredeyse boştu; birkaç görevli, elinde bavul taşıyan yorgun insanlar ve rayların arasında dolaşan ince sis dışında hayat belirtisi yoktu.

Mert, cebindeki buruşturulmuş bileti tekrar çıkardı.

 “Doğu Ekspresi — Vagon 7.”

Biletin arkasına siyah mürekkeple tek bir cümle yazılmıştı:

“Gerçeği öğrenmek istiyorsan uyuma.”

Bu mesajı kimin bıraktığını hâlâ bilmiyordu.

Trene adım attığında eski metalin ve kömürün kokusu yüzüne çarptı. Koridor lambaları ara sıra titriyor, sarı ışık vagona hasta bir atmosfer veriyordu. Kompartıman 8’in kapısını açtığında içeride sadece bir kişi vardı.

Uzun siyah pardösülü yaşlı bir adam.