Başlangıç düdüğünü ilk duymamla gaza basmam bir oldu. Fakat aniden gaza yüklenmem yüzünden, motor bir iki metre ilerledikten sonra aniden durmuştu.
Ben tam olarak ne olduğunu anlayamayıp heyecanlanarak motorun durmasına sinirlensem de arkamdan Burak ve Yıldırım’ın sesleri beni daha çok kızdırmaya yetmişti. Burak'ın,
"İşte benim kızım! Rakiplerine zaman ver de seni yeneceklerini sansınlar. Vay be... Sendeki özgüven bende yok!" diye bağırmasıyla,
"Tamam, ne saçmalıyor bu?" diye söylenmeye başlamıştım ki kaskımın içerisinde Yıldırım’ın sesi yükselmeye başladı:
"Sakin ol Asya..."
"Yok artık! Sen... Senin sesin... Nasıl be?!"
"Kasklarımızda ekip üyelerinin birbiriyle iletişim kurmasını sağlayan iletişim cihazı var. Sakin ol ve beni dinle... Motoru yavaşça çalıştır, tamam mı?"
Yıldırım’ın bunları söylemesine sinirlenip bağırarak, "Sakin falan olamam, tamam mı? Rezil oldum! Diğer yarışçılar yolu yarıladılar bile. Beni yarışlara sokman senin suçun! Biz bu yarışı çoktan kaybettik..." dedim.
"Hayır, kaybetmedik. Asya, lütfen sakin olup sana dediklerimi yapar mısın? Sakin olmanı ve birinci de olsan sonuncu da olsan o bitiş çizgisini geçmeni istiyorum, anlaşıldı mı? Her ne olursa olsun bu yarışı bitireceğiz; biz pes etmeyiz. Derin nefes al, şimdi yarış daha yeni başlıyor."
"Offf, tamam... Ne yapmam lazım?"
"Öncelikle gazı iyi ayarlamalısın ki motoru boğma. Hafifçe pedala bas, çok hafif."
"Anlaşıldı..."
"Motoru çok boğma veya bağırtma. Yavaşça dengeni sağla ve devam et."
"Yavaşça dengeni sağla ve devam et..." Bunları aklımdan geçirerek motoru tekrar çalıştırıp otuz kilometre hızla yeniden yarışa başladım.
"Şimdi Asya, her yüz metrede biraz daha hızını artırmanı istiyorum, anlaşıldı mı?"
"Tamam. Diğer yarışçılar ne alemde?"
"Şanslıyız ki hepsinin önceliği yarışı kazanmak değil, başka bir yarışmacıyı yarıştan elemek. Yaklaşık bir kilometre ötende yirmi yarışçı birbirine şike yapmakla meşgul. Sakin olup dediklerimi yaparsan yarışı ilk onda bitirme şansın hâlâ var."
"Bunu yapabileceğime emin misin? Çünkü çok arkada kaldım."
"Sana güveniyorum. Şimdi hızını önce kırka, sonra elliye, en sonunda ise yüz kilometre hıza çıkarmanı istiyorum. Bunu ilk viraja gelmeden yapmalısın."
"Viraja yüzle mi gireceğim? Ya dengemi kaybedersem?"
"Eğer sadece önüne ve yola odaklanırsan bir şey olmaz. Sana dediğim gibi, hızını artır."
Yıldırım’ın sözlerine güvenip yavaş yavaş hızımı artırmaya başladım. Ben hızımı artırdıkça altımdaki motor, hızlanmanın verdiği şiddetle sağa ve sola doğru hafifçe yalpaladı. Bedenimin motorun hareketlerine uyum sağlaması için motor hangi tarafa yatarsa o tarafa doğru bedenimi kaydırdım. Biraz yalpalasak da nihayet motorun kontrolünü tamamen ele geçirip dengemi sağlayabildim ve hızımı yüzden yüz yirmiye çıkardım.
Ardından Yıldırım’a seslendim:
"Evet kaptan, ses ver! Diğer yarışmacıların durumu ne?" diye sormamla Yıldırım’dan büyük bir kahkaha yükseldi.
"Bakıyorum çabuk uyum sağlıyorsun."
Bölüm Yorumları