Biz senenin sonunda yarışları kazanmaya devam ettikçe, diğer yarışçıların ve tabii ki karaborsadaki sansarların da dikkatini çektik.
Black Angel ve Haluk abi için büyük bir gelir kapısı olmuştuk.
Burak ve ben genelde yarışlarda birinci veya ikinci oluyorduk. Eren ise genelde grupta destekleyici elemandı.
Daha on sekiz yaşında, yarışlara katılıyor, kazandığımız yarışlara göre kendimize pay alıyorduk.
On sekiz yaşında çalışıp da asla kazanamayacağımız paralara ve üne kavuşmuştuk. Burak, ben ve Eren yarışlardaki altın çocuklar olup çıkmıştık.
Ama kazandığımız para Black Angel liderine az gelmiş olacak ki, yeni bir grup kurmayı ve bu grup üzerinden yeni nesil bir motor çetesi ortaya çıkarmayı kafasına koymuştu.
Halihazırda üç kişiydik. Grubumuza iki kişi daha ekleyip, Kızıl Ejder'i kurup kendi çıkarları için bizi eğitmeye başladı.
Black Angel'ın lideri, Haluk abi bizi bir madenmiş gibi işleyip,
Bu çukurdan çıkmamamız için elinden ne geliyorsa yaptı. Başardı da, ilk çetede, benim dışımda Çağrı, Burak, Murat ve Eren vardı.
Genelde yapılan yarışlarda birinci olduğum için çete lideri olarak beni seçtiler.
Bunu söylemesiyle Burak araya girip, sadece yarışlarda iyi olduğun için değil, iyi bir kişiliğin olduğu için de seni seçtik kaptan, demesiyle,
Yıldırım arkadaşına gülümseyip, başını salladıktan sonra,
Bana bakıp sözlerine devam etti.
Beşimiz yarışlarda sert rüzgarlar estirirken ve yarışları kazanıp iyice havalara girmişken, dördümüzün, hatta Haluk abinin fark etmediği bir şey vardı.
Eren...
Eren ne yarışlardaki sonuçlardan ne de grup içindeki konumundan memnun değildi.
Onun ise içten içe hepimizden nefret ettiğini çok geç fark etmiştik.
22 MAYIS 2022
Yıldırım Aksoy;
Cep telefonuma gelen mesaja tekrar takar baktım.
Mesaj Eren'den gelmişti.
"Kaptan, yarışın konumu değişmiş. Sana yeni konumu attım. Orada görüşürüz."
Yarışın son günü niye birden yeri değiştirdiler diye düşünsem de bu konunun çok da üzerinde durmadım. Sanırım ilk konumu fazla riskli buldukları için değiştirdiler diye düşünüp, elimdeki telefonu yatağıma fırlatıp, üstüme giyinmek için gardolabımda deri çeketimi aramaya başladım. Biraz kıyafet yığınlarının arasında oyalansam da nihayet çeketimi bulup üstüme geçirip odamdan çıktım. Tam evden çıkacaktım ki, babamın "Nereye?" diye bağırmasıyla çelik kapının önünde olduğum yerde durdum. Hiç istifimi bozmadan kapıya yaslanıp, babamın bana doğru yaklaşan sinir bozucu düzeydeki yavaş olan adım seslerini dinledim. Nihayet oturma odasından çıkıp yanıma geldiğinde, yüzüne bakmamaya özen gösterip, bıkkınlıkla,
"Ne istiyorsun?" diye sordum.
Babam ise yüzüne sinsi bir gülümseme yerleştirip,
"On sekiz yaşına geldin diye kendini adam mı sandın? Ne bu sessiz sedasız evden çıkmalar? Nereye gidiyorsun?"
Cehennemin dibine diye cevap vermek istesem de, hemen çıkmam gerektiğini hatırlayıp dilimi ısırıp sustum.
"Arkadaşlarımla buluşacağım."
"İyi."
"Maaşını aldın mı?"
Bölüm Yorumları