ÖZEL BÖLÜM: ŞÜPHE
"Çölde aşka esir düşen Aşık..."
Yalan.
Bazen bir çift gözün içinde okunur, bazen bir kelimenin gölgesinde saklanır. Salih ise bu yalanın varlığını bir kelimenin gölgesinde görmüştü. Sadece Yıldız'ı değil, Eflal'i de düşün, demişti Poyraz. Ancak Salih, Eflal'in adını hiçbir zaman Poyraz'la paylaşmamıştı. Onunla Eflal konusunda paylaştığı tek konu, o gece yaşadığı olayların silsilesi olmuştu. Bu durumda Poyraz, Eflal'in adını nereden bilebilirdi? Onu tanıyor olabilir miydi? Ya da Salih'ten sakladığı bir Alper'le görüşmesi mi mevzu bahis? Çünkü Eflal'in adını kendisi dışında bilecek tek kişi Alper'di.
Poyraz'ın Eflal'le bir geçmişi olma düşüncesi, Salih'in Eflal'i öpebilme cesaretini kırmıştı.
Bu düşüncenin varlığı Eflal'i ilk kez öpmek üzere olduğu ana dek zihninde küçücük bir toz tanesi kadar bile değilken, gözlerini kapayıp tam öpeceği an, zihninde yaşanan depremle her yeri toz duman etmişti. Ve böylece Salih, Eflal'in dudaklarını kendinden bir ömür uzaklıkta bırakmak zorunda kalmıştı.
Salih kendini yavaşça Eflal'den geri çekerken sertçe yutkundu, boğazının kuruluğu soluk borusunu çatlatmıştı. "Çekilir misin?" diyebilmişti Salih, boğazının kuruluğundan sebep kuru çıkan bir sesle. Çölde aşka esir düşen bir aşıktan farksızdı. Hemen ardından Eflal'in geçebilmesi için bir elini yavaşça tezgahtan indirdi. "Su içecektim."
Eflal aralarında yaşanan bu olayın sonucu karşısında afallerken Salih'e tek kelime etme tenezzülünde dâhi bulunmadan yanından geçip gitti, kapı eşiğinden geçmek üzereyken de Salih, sanki aralarında az önce hiçbir şey yaşanmamış gibi ona seslenmişti. "Yola çıkacağız birazdan, verandanın orada bekle beni."
Şüphe.
Kanına enjekte edilen bir zehir gibi, yavaşça yayılır ve yayıldıkça en sağlam bildiğin gerçekleri bile sorgulatırdı sana.
Eflal'in, 'katran çukurundaki bataklıklar' diye tanımladığı Salih'in siyah gözleri, kendi bataklığına kendi yanık parmaklarını batırdı. Yanık bölgelerden gelen merhemin keskin kokusunu uyandığı andan itibaren hep burnunun ucunda hissediyordu, hissediyordu çünkü konunun merhemle bir ilgisi yoktu. Asıl konu, Eflal'in, Salih'in elindeki yanıkları iyileştirmek istemesiydi. Bu konuda kalbinin hızlanması gerekirken yavaşlamasına neden olan Poyraz'ın kırdığı pot, Salih'in kalbini ancak öfkeyle doldurdu. Yanık parmaklarını sinirle avucunun içinde gizleyerek elini yumruk hâline getirdi ve tezgaha sertçe vurdu.
Aklından geçenler kalbini yoruyordu.
Ardından kendi kendine şu soruyu sordu: "Senin Eflal'le nasıl bir bağlantın var Poyraz?"
Bölüm Yorumları