KALBİN KALBİME ÜSTEĞMEN

Umarım severek okuduğunuz bir bölüm olur:)

Satır aralarında yorum yapmayı ve oy vermeyi unutmayın.

Keyifli okumalar dilerim 🫶🏻

6.Bölüm:Terör Baskını

1 hafta sonra;

Ezgi Doğan'ın anlatımıyla;

Sabah yine ve yine uyanmak istemediğim bir güne uyanmıştım. Nedenini ne siz sorun ne de ben söyleyeyim. Bugün nöbetim vardı...

Geldiğim günden beri ikinci nöbetimdi. Aslında yavaştan alışmıştım sabahtan aklama kadar hastane kokusunu çekmeye. Allahtan Ecrin'de benimle aynı hastanede hemşirelik yapıyorduda arada boşluklar olunca oturup konuşuyorduk yoksa başka türlü çekilecek çile değildi.

Ecrin benden daha çok sosyal bir kız olduğu için daha ilk haftadan çevresini genişletmiş, hemen hemen hastanede olan biten herşeyi dakikasında öğreniyordu.

Aslında açık konuşmak gerekirse hastaneye gitmeyi çok istemeyişim bir olaya bağlıydı. Bugün, asker hastam Serkan taburcu olacaktı. O yüzden hızlı olmam için pekte bir sebep yoktu. Yani taburcu olması aslında sağlığı açısından iyi bir şeydi ama en azından hastanede yanına gidip iyi mi diye bakabiliyordum. Artık sadece arkasından iyi olması için dua edecektim. Bu bir hafta içerisinde yine rutin olan kontrolleri yapmıştım ve bir değişiklik olmamıştı.

Buna kalp atışlarımın hızı da dahildi...

Yavaşça yataktan kalktım ve saate baktım. Saat 06:53 idi. Hemen üzerime lacivert saten bir gömlek, altıma ise beyaz bir pantolon giyerek belimede kombinime uygun bir kemer takıp aşağıya indim. Büyük ihtimalle kızlar uyuyordu çünkü evde ses yoktu. Sadece Eslem Rana'nın odasından gülme sesleri geliyordu. Bu kız kesinlikle bir şeyler karıştırıyordu ama neyse yakında çıkardı kokusu. Bir an yanına gidip ufak bir baskın yapsam mı diye düşündüm ama sonra telefonla konuşuyordur diyerek boş verdim ve dış kapıya doğru yöneldim. Hava daha yaz bitmediğinden sıcaktı bu yüzden üzerime birşey almadan çıkabileceğimi düşündüm. Sabah güzel bir kahvaltı yapmak için market alışverişine çıkacaktım. Sıkılmıştım ve evde boş boş gezinmekten daha iyi bir karardı. Hem buranın atmosferini, havasını ve güzel kokusunu sabah saatlerinde içime çekmek isterdim. İstanbul'dayken böyle bir imkanı olmuyordu insanın çünkü orada gecenin üçünde bile trafik vardı, temiz hava zaten yoktu. Orada kafamı çevirdiğimde her yer beton yığınıyken buradaysa her yer yeşillikti, kısmen. Burasıda yeşilden çok kahverengi olsa bile güzeldi işte. Hem çevreye hemen hemen alışmıştım. Yakın civarda bir market vardı ve neredeyse çoğu gerekli olan şeyde bulunuyordu. Olmayan şeyler için de merkeze inmek gerekiyordu.

4 sokak aşağımızda hastene, bizim kaldığımız apartmanın kuzey cephesi tarafına bakan biraz uzaktaki yerdede tabur vardı. Taburdan biraz uzakta ise askeri lojman. Etraf insanı -özelliklede bulunduğumuz konumdan ötürü- güvende hissetiriyordu. Bu konuda gerçektende şanslıydık.

Apartmandan çıkınca başımı gökyüzüne doğru kaldırdım ve bu temiz havadan içime çektim. Mübalağa etmiyorum, gerçektende güzeldi Hakkâri.