Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
4.Bölüm
Berfin Karatay'ın anlatımıyla;
''Berfin eğer sana kafede ettiğim teklifi kabul edersen, Tuğra'nın bana yaptıklarından dolayı ondan ve arkadaşlarından şikayetçi olmam. Sadece denemek istiyorum, bana bir şans ver sadece. Ama eğer kabul etmezsen olacakları biliyorsun. Şikayetimi geri çekmem.''
Duyduklarımla olduğum yerde kaskatı kesilmiştim. Ne demek onunla sevgili olursam şikayetini çekecekti?
Ben, onun bu teklifini kabul edecek kadar onursuz bir kadın mıydım?
Oturduğum yerde dikleşirken ister istemez kaşlarım çatılmış, çehreme sert bir ifade yer etmişti.
Nasıl böyle bir şeyi teklif edebilirdi, ne hakla!
Dediğini asla kabuk etmezdim ve etmeyecektimde. Ama işin içinde abim yerine koyduğum Tuğra vardı. Yinede her ne olursa olsun bunu kendime sığdırıp kabul edemezdim. Başka bir fikir bulmak adına düşünceler aklımda dönerken bir ihtimal yakalamıştım. Normalde olsa kendim için yapmazdım ama Tuğra abim için yapmak zorundaydım. Sonuçta onu buraya kendileri göndermişti.
Düşündüğüm kişiler belliydi: Ailemden yardım isteyecektim.
Sonuç olarak koskoca Karatay Holding şirketinin sahibinin torunlarıydı annem ve babam. İllaki bir avukat ayarlardı yada tanıdıklarını araya sokarak çıkarırlardı. Bu fikir, karşımdaki adam sayılmayacak vakarsız insanla sevgili olmaktan daha mantıklıydı.
O, bana beklentili bakışlarla sanki teklifini kabul edeceğime inanarak bakarken ben teklifini reddettiğim anlaşılır bir tonda konuştum.
''Benden bu teklifini kabul edeceğimi bekliyorsan yanılıyorsun. Ben hayâmı tesadüf eseri bulmadım, ki zaten senin gibi birisiylede hayatta böyle saçma bir oyuna ortak olmam.''
Yüzündeki müztehzi gülüş cümlemi bitirmemle silinmiş ve yerini afallamaya bırakmıştı. Sert bakışlarım hâlâ geçerliliğini sürdürürken oturduğum yerden kalktım ve onu arkamda bırakarak geldiğim koridor boyunca yürümeye başladım.
Etrafımdaki bazı polislerin bakışlarını üzerimde hissederken yürümeye devam ediyordumki karşıdan gelen Aybüke ve diğerlerini gördüm. Bakışlarımı üzerlerinde gezdirirken Tuğra Han'ın atalarında olmadığını fark ettim. Diğerleri çıktığına göre Ufuk sadece Tuğra abimden şikayetçi olmuştu.
En önde yürüyen Aybüke yanıma doğru koşar adım gelirken giderek asılan suratımda en azından onların çıkmasına sevinerek bir gülümseme oluşturmaya çalıştım.
Ne kadar başardığım muammaydı.
Aybüke sorgulayıcı bakışlarıyla yanıma geldiğinde elini destekleyici bir şekilde omzuma koyarken, "Berfin, ne oldu? Ne konuştunuz Ufuk'la? Bizden şikayetini çekmiş ama Tuğra hâlâ içeride."
Etraftaki polislerin Odak noktası direkt olarak bizken - daha doğrusu ailem yüzünden birkaç kez haberlere çıktığımdan dolayı ben iken- rahat olmadığının farkındaydım. Bakışlarımı önce arkadakilere çevirip sonra Aybüke'ye bakarak, "Biliyorum, anladım. Yani Ufuk şikayetini çekmeyecekmiş ben onunla...'' derken Sonlara doğru sesim erkekler duymasın diye kısılırken cümlemi yarım bıraktım.
Bakışlarım tekrardan arka tarafa kaydığında Ateş'in kor gibi yanan kehribarlarıyla karşılaştım. Kısık sesle söylemiş olmama rağmen pür dikkat beni dinlediğinden duymuş olmalıydı. Gözlerinden gözlerime hangi duygular aktı bilemiyorum ama kehribarlarındaki ateş, benim yeşillerimede bulaşmıştı. Aramızdaki duygu akışını bölen Aybüke'nin sorgulayıcı sesi olmuştu.
Bu bölümün ilk 19 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları