Sığındığım sokak
Bölüm 3•
Potoo Kuşu
Tema:
Odama girdim ama bir sağa bir sola gidip duruyordum. Ben yanlış mı yapmıştım acaba, kimdi bu kız, kimden kaçıyordu? Sonuçta ben getirmiştim buraya. Eğer peşinde polisten bile korkacağı kişiler varsa, ailemi tehlikeye atmış olurdum. Ne olduğunu öğrenmem lazımdı.
Bunları düşünürken çalan telefonumla düşüncelerimden çıktım. Tuna arıyordu. Tuna benim en yakın arkadaşım, dostumdu.
“Efendim Tuna” diye cevapladım.
“Yiğit neler oluyor? Bütün mahalle senin kız kaçırdığını, daha doğrusu gelin kaçırdığını konuşuyor.”
Sıkıntıyla nefesimi verdim.
“Neriman ablanın işi, yok öyle bir şey.” diyerek ona olan her şeyi anlattım.
“Sizde mi şimdi?” diye sordu Tuna.
“Evet. Alt katta kalacak bir süre ama nereden geldiğini bulmak lazım. Otogara gidip sabah bir soruştururuz, gelip soran olmuş mu diye.”
“Olur, bakarız yarın ama anlattığına göre yardıma ihtiyacı var. Elimizi çekmeyelim üstünden.”
Sanki görüyormuş gibi başımı salladım.
“Evet, çekmeyiz. Bir de asi bir kız, yardım ediyoruz ama zorla dikiyor burnunu anca.”
Güldü.
“Neyse, yarın bir uğrarım bakarız.”
“Tamam, görüşürüz” diyerek kapattım.
Ardından içeriye girdim. Gitmiş miydi acaba?
Asi fare…
Oturma odasına girdiğimde kızlar masayı kuruyordu akşam yemeği için. Asya da yine şaşkın ördek gibi bakıyordu etrafına. Uzaktan çok masum, tatlı görünüyordu. Beni görünce yine bakışı değişti.
Bu kız kesinlikle potoo kuşuna benziyordu. Bundan sonra ona böyle diyecektim. Uzaktan çok tatlı görünüyorlar, alıp sevesin geliyor; yanlarına yaklaşınca kendini korumak için ağızlarını kocaman açıp tıslıyorlar. Korkutup kaçırmak için. Çok da çirkin oluyorlar. Bu kız işte o kuşun insan haliydi.
Yanına yaklaşmadan, uzak durarak mutfağa gittim.
Annem yemek koyuyordu. Arkasından gidip sarıldım.
“Annelerin en hamaratı, ne yaptın bugün?”
Hemen gülümsedi o da.
“Biber dolması var, sen çok seversin.”
Başımla hızlı hızlı onayladım.
“Oğlunu da düşünmüş” diyerek yanağından sıktım.
Annem kıkırdarken ben konuştum.
“Anne bu kızı niye aşağı yollamadınız, niye burada?”
Hemen çattı güzel kaşlarını.
“Ayıp oğlum, niye öyle diyorsun? Gidecekti ama kızlar izin vermedi. Hep beraber yemek yiyelim dediler. Ardından gidip aşağıyı temizleyecekler, sonra da orada kalır işte.”
“Naz’la Elif de mi kalacak akşama?” diye sordum.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları