Ömrümün Son Mısrası
Bölüm 4•
Bölüm 3
Tema:
oy vermeyi unutmayın.
keyifli okumalar.
ÖMRÜMÜN SON MISRASI BÖLÜM 3
"En sessiz çöküşler, dışarıdan en güçlü görünen insanların içinde yaşanır."
GEÇMİŞ
Bazı geceler olurdu, bir kız çocuğu kendini güvende hissettiği kollar arasında uyumak isterdi.
Bir kız çocuğunun tek bir güvenli limanı vardı. Defne Mısra için de öyleydi. Bir babanın kolları, kız çocukları için en güvenli limandı.
Defne Mısra'yı tüm şımarıklıklarıyla, asiliğiyle, siniriliyle başa çıkan tek kişi vardı. O da babası Gökhan Ergüven'di.
Nasıl ki bir kız çocuğu babasını çok seviyorsa, bir baba da kızını çok severdi. Defne Mısra ve babasının arasında olan bu bağı Betül hanım bile kıskanıyordu. Gökhan bey tabii ki de büyük kızı Gamze'yi de çok seviyordu, hatta onunla daha çok vakit geçiriyordu. Ama küçük kızı birden değişince ona bir tık fazla sevgisini gösteriyordu.
Bazı sabahlar olurdu bir kız çocuğu o güvenli kollar arasında uyanmak isterdi.
Saat gecenin on biriydi. Defne Mısra pijamalarıyla annesiyle babasının odasının kapısında durmuştu. Babası fırında yorulduğu için erken uyuyordu ama Defne Mısra uyuyamamıştı. Kötü bir kabus görmüştü ve hala onun etkisindeydi.
Kapıyı aralayıp içeriye girince uyuyan annesiyle babasını gördü. Küçük ve yavaş adımlarla babasının olduğu tarafa doğru yürüdü. Kenarda küçük bir boşluk vardı. Defne Mısra o boşluğa uzanıp kollarını babasına sardı.
Babası hissedip gözlerini açtı ama sırtı kızına dönük olduğu için Defne Mısra babasının uyandığını görmemişti. Gökhan bey kızına doğru dönüp küçük kızını kollarının arasına aldı.
Biliyordu neden geldiğini. Defne Mısra ilk defa böyle bir şey yapmamıştı. Çok defa babasının kollarının arasında uyumuştu.
En güzel uykularıydı. Bu kollar arasında sonsuza kadar uyuyabilirdi. Bu kollar arasında tek bir kabus bile görmüyordu. En güvendiği kişi babasıydı ve kendini babasının yanında güvende hissediyordu.
Güvenli kollar arasında uyumuştu Defne Mısra ve böyle bir gecenin sabahına uyanmıştı.
Sabah erkenden babasıyla birlikte uyanmış, babası fırına giderken kendisi de okula gitmişti.
Okulda yine birilerini ona sataşacağı için bir kavga çıkartacak ve babası okula gidecekti. Babası kızının haklı olduğunu bilip, kızına sataşan kişileri özür dilemeleri için zorlayacaktı. Sonra da kızının elinden tutup fırına götürüp ona börek yaptıracaktı. Gamze de yanlarına gidip kardeşine börek yapmada yardım edecekti.
Onların bu halini ise Betül hanım kucağında oğlu Butu ile gülümseyerek izleyecekti.
***
Zaman durmuştu. Bu karanlık odada, bu gizli katta zaman bizim için geçmiyordu. Hastanenin en üst katında olmasaydık Pamir pencereden atlayabileceğini söylemişti. Ama en üst kattaydık ve Pamir'in bunu yapabilmesi imkansızdı.
Bu katta biz tek yoktuk. Bazı odalar doluydu ve hala sesler geliyordu. Karanlıktan korktuğumu Pamir'den saklıyordum. Benim bu saçma korkumu dert edinmesini istemiyordum. Zaten dışarıdaki sokak lambalarının ışıkları odayı biraz da olsa aydınlatıyordu.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 22 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları