Son Viraj(Aşk'ın karanlık yüzü)

Bölüm 16•

16.Bölüm

Tema:

ÇAKIR'dan...

Şu kız, Kayla. Onunla tanıştığımdan beri aklımdan çıkmıyordu, onda beni rahatsız eden bir şeyler vardı. Bilmiyordum ama sessizliği, ardından büyük bir fırtınayı da beraberinde getirecekmiş gibiydi. Ve o fırtına, sadece onu değil, bizi de sürükleyecekti. Melis'inse daha yeni tanıdığı bir kızı bu kadar çabuk benimsemesini, arkadaş olmasını beklemiyordum. 
Biz bize barda otururken o kız yine gelmişti. Melis'le sarıldıktan sonra bizimle de selamlaşarak Melis'in yanına geçti. Onlar bizden bağımsız koyu bir sohbete dalmışken Aylin biraz daha yaklaştı bana. Ondan uzaklaşmak için biraz geri çekildim. O kaydı bir an önce almam lazımdı, bu kıza daha fazla katlanamıyordum.  "Aşkım biraz benle mi ilgilensen ya." Çenemden tutarak kendine doğru çevirdi beni. Dokunuşu bile midemi bulandırmaya yetmişti. 
"Git başımdan." Çenemi ondan kurtararak Selim'e doğru yanaştım. Bu hareketime bozulmuş olmalı ki kollarını bağlamıştı. Onu sevseydim  bu hareketi dahi yapmazdım ona karşı ama sevmiyordum işte, sevemiyordum. Kalbim onun yanında hızlanmıyordu. 
"İyi misin sen? " Selim'in yönelttiği soruyla önümdeki viski bardağını tek seferde içtim. Bende bilmiyordum nasıl olduğumu, kafamın içi karman çormandı. Başımı iki tarafa doğru olumsuz anlamda sallayarak Kayla'ya kaydı bakışlarım. Melis'le  beraber bar tezgahının önünde konuştuklarını gördüm. Ne ara gitmişlerdi oraya? Hiç fark etmemiştim. Yüzü bembeyazdı, o gün göründüğü gibi. Vücudundaki tüm kan çekilmişti sanki. Ne kadar gizlemeye çalışsa da kendini ele veriyordu kendini. Gözlerindeki hüzün net bir şekilde okunuyordu. Sahneye çıktığını gördüm. O bilgisayardan şarkısını ayarlarken  Melis'in yanınıza doğru gelmesiyle Selim'in kolunu dürttüm. "Şu kız, Kayla'ydı adı. Araştır onu Selim. O kızda beni rahatsız eden bir şey var. "
"Hayda, bu nereden çıktı şimdi? " Selim devirdiği gözlerini bana  yöneltince içeceğimden bir yudum alarak sahnedeki kıza diktim mavilerimi. Gözlerini kapatmış, tüm dünyayla iletişimini kesmişti. "Bu kız, bilmiyıorum. İçime sinmeyen şeyler var. Araştır işte Selim. "
"Of, tamam be. Ne bulmayı düşünüyorsan sanki." Ağzının içinde gevelemesini umursamadan sahneye döndüm tekrar. Ağlıyor muydu o? Yaşları belli ettirmeden silmeye çalışsa da farketmiştim. Bir yaralı kalbi ancak başka bir yaralı kalp görürdü. 
Melis'e diktim bakışlarımı. Şarkının ritmine kendini kaptırmışken bakışlarımdan rahatsız olduğunu belli ederek yerinde kıpırdandı. "Ne bakıyorsun."
"Hiç, sadece bu kızla ne ara bu kadar samimi olduğunu kendimce sorguluyorun. Sonuçta sen insanlara kolay güvenmezsin. Tabi Aylin hariç, sana ne yaptıysa sevgili olmamızı hemen kabullendin. " Aylin'e kısa bir bakış atarak tekrar Melis'e döndüm. Neyse ki yüksek müzik sesinden  ne konuştuğumuzu anlamıyordu. 
"Seninde insanlara karşı neden bı kadar güvensiz olduğunu anlayamıyorum Çakır'cığım."
"İnsanlar güvenilmezdir Melis'ciğim. Bunu ne zaman öğreneceksin. Ben senin için söylüyorum, sonradan üzülme diye." Onun gibi sarf ettiğim iğneleyici laflarım ağır gelmiş olmalı ki gözleri doldu. "Melis, ben özür dilerim."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları