Son Viraj(Aşk'ın karanlık yüzü)

Bölüm 7•

7. Bölüm

Tema:

Olur da bir gün karşılaşırsak, gözlerimi

gözlerine değdirmeyecek kadar kırgınım... 
Bil istedim. 
########################################
Yazar'dan... 
Emre, arabasını binanın önüne park ederek bir süre öylece karşısına baktı. O kızın yüzü silinmemişti gözlerinin önünden. Katil değildi ama şahit olmuştu. Gözlerinin önünde kızın  öldürülmrsini sadece izlemiş, hiçbir şey yapmamıştı. Sadece duvarın dibine çökmüş, başı elleri arasında kurban ve katiline odaklanmıştı. Adamın  yüzü belirdi bu sefer, yüzündeki ifadesizliği silmek için gözlerini kapatma gereği duydu istemsiz. Ama gitmiyordu, adamın gözlerindeki soğukluk silinmemişti hafızasından. Korkmuştu, deki gibi. Hayatında sadece Kayla'yı kaybetmekten korkan Emre, bu adamdan korkmuştu. 
Ellerinin titremesini önlemek için direksiyonu sıkıca kavradı. Soğuk terler dökmeye başlamıştı.  Parmaklarındaki boğumlar direksiyonu sıkmaktan beyazlığını belli ediyordu gözleri kızarmıştı, ağlamamak için zor tutuyordu kendini. Ağlarsa zayıflığını göreceklerdi işte bunun olmasını istemiyordu Emre. 
'Allah kahretsin!' diyerek direksitona vurdu Emre. Vurmasıyla gürültüyle çıkan korna, tüm bu sessizliği delip geçen ses olmuştu. 'Allah'ın cezası!' kırnaya biraz daha sert basarak gürültünün dozunu biraz daha arttırdı. Verdiği rahatsızlığı umursamadı, o rahatsız olduysa, diğer herkes de rahatsız olmalıydı, onun canı yandıysa diğer herkesin de canını yakana kadar durmazdı. 
Sabah olmak üzereydi. Güneş, tüm ihtişamıyla yavaştan kendisini göstermeye başlamıştı ancak güneşin yakıcı kızıllığı Emre'nin kalbinde oluşan karanlığa ışık olmaya yetmemişti. Kalbi, içinde bulunduğu kadanlığa biraz daha gömüldü şahit olduğu cinayetle. Ve artık bu karanlıktan çıkmamayı dilemişti. 
Kapının bir anda açılmasıyla gözlerini hızla açarak kendisins şaşkınlıkla bakan üç çift çatık kaşlara ve şaşkın göze çevirdi bakışlarını. "Neredesin oğlum sen, neden çıkmıyorsun yukarıya, durmadan kornaya basıyorsun?" Diye ard arda soran Arda'ya çevirdi bakışlarını. Kaşlarını çattı sorulara. Bir de neden diye soruyolar mıydı? Direksitonu biraz daha sıkarak dişkerinn arasından "Gitti." Diyebildi sadece. "Sizin yüzünüzden kaybettim onu lan! " Bağırarak twkrardan direksiyona vurmasıyla  üçü de gerilerken Emre arabasından inerek hızla kapattı kapısını. "Bıraktı lan beni! Bırakamaz desem de bıraktı lan! Sizin yüzünüzden gitti lan Kayla!" Üzerleeine doğru yürürken bir yandan da elini tehditvari bir şekilde sallıyordu. "Bana bilmiyormuş ayağı çekmeyin lan, siz yardım ettiniz gitmesine! Yoksa bsni bırakmazdı o, terk etmezdi beni! "
Işıl, Doruk'un kolundan sıkıca tutarak arkasına geçti. Şuan karşısınds öfkeden gözü dönmüş bir adam vardı. "Emre, bak istemiyor kız işte seni. Zorla güzellik olmuyor anka bunu, vazgeç artık." Arda'nın sesiyle Emre öfke saçan gözlerini ona doğru yöneltti. Arda'yla olan yakınlığı hep rahatsız etmişti kendisini. "Sen, ne biliyorsun lan! İstemediğini kim söyledi lan sana! Yoksa... "
Üçü de ani durmasına kaşlarını çatarken ne kastettiğini de anlamaları uzun sürmedi. "Sakın, sakın cümleni tamamlama Emre! " Arda öne doğru çıkarak Emre'nin omuzlarından tutup geriye doğru itti. "Seni uyardım, bir daha böyle bir yakıştırma yapma dedim. Aynısını daha önce de yaptın lan sen. Cen-"

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları