Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Doğan’ın Anlatımı
Bazen yaşarız da neyi, neden yaptığımızı bilmeyiz ya. Bende öyle bir durum yok. Ben on iki yaşımdan beri ne istediğini çok iyi bilen bir çocuktum. Tek isteğim vardı: İntikam…
Annemi ve kız kardeşimi yerde kanlar içinde gördüğümde, ben de oracıkta öldüm. O günden sonra bambaşka bir Doğan doğdu. Çocukluğumu o gün kaybettim. Acıması olmayan, gaddar birine dönüştüm. İçim cayır cayır yanarken, suratım sert ve korkusuz olmayı öğrendi. Zayıf noktamı kimseye göstermedim. Eğitimlerde nabzını kontrol edebilen, yüz ifadesi milim kıpırdamayan, duygusuz nadir askerlerdendim.
Babam ise annemin ölümünden hep kendisini suçladı. O olaydan kısa bir süre sonra da psikolojik sebeplerden dolayı erken emekli edildi. Yayla evine yerleşti ve orada baba oğul yaşamaya devam ettik. Beni de kendisi gibi asker olarak yetiştirdi. Tüfeği elime ilk aldığımda on iki yaşındaydım. Babam ilk domuz avına çıkardığında çok korkmama rağmen belli etmedim. Söylediğine göre o gün karar vermiş, benim çakı gibi asker olacağıma. Bir de babamın sürekli dilinde dolanan gelin lafı… Annemin yaşadıklarından sonra, ben bunun aynısını nasıl başkasına yaşatırım? Örgütün listesinde baş sırada yer alıyorum. Kurtlar sayesinde asıl kimliklerimize hiçbir şekilde ulaşamıyorlar. Yoksa çoktan babaanneme ve halama bulaşırlardı.
Evet, babam dışındaki diğer akrabalarım da babaannem ve halam. Halamın kocası ölünce, babaannem de onunla yaşamaya başladı. Yaşlı olduğuna bakmayın, yirmi yıllık gelinlere taş çıkarır. Yetmiş iki yaşında olmasına rağmen hiç yerinde durmaz; bahçeye ayrı koşturur, yemeğe ayrı koşturur. Halamla da hiç anlaşamıyorlar. Sürekli didişirler. Buna rağmen birbirleri olmadan yapamazlar. Ayrı kalamazlar.
Bu zamana kadar birçok arkadaşımı toprağa verdim. İçimi en çok yakanı sorarsanız Özkan derim. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Ben derdimi bir tek ona anlatabilirdim. Ser verir sır vermezdi. Erzurumlu dadaş bir yiğitti. Bir ay sonra düğünü olacaktı ve düğününde horon tepecektim. Operasyona gideceğimiz sabah bambaşka uyandı. Sürekli gülüyordu. Benden helallik istedi, sanki hissetmiş gibi. Çok dikkatli olmamıza rağmen operasyonun bilgisi sızmış ve pusuya düşürülmüştük. İlk kurşunda canım kardeşimin şakağından içeri girdi. O an üzülemedim bile. Onu oracıkta bırakıp intikamını almaya gittim. O operasyonda ne kadar deliydim bilmiyorum. Bana öyle bir deli gücü geldi ki, elime geçeni parçaladım. İşim bittiğinde hepsini üst üste koyup ateşe verdim. Kardeşime kurşun sıkanı sona sakladım.
Tırnaklarından başlayarak yavaş yavaş kestim uzuvlarını. Bütün bildiklerini söyledi ama ben durmadım. O gün aramıza sızan bir ajan olduğunu öğrendim. Aynı karakolda yüz yüze baktığım, aynı masada yemek yediğim it. Onu öldürme şerefine nail olamadım. Askeri mahkemede yargılanıp hapse atıldı. O zamanki albayımız, adamı tecavüzcüler koğuşuna aldırmış. İki gün sonra intihar ettiğini öğrendim. Bizim bir söz var ya, adamın adı da Niyazi’ydi; tam ona uygun bir söz: “Ne şehit oldu ne gazi, bok yoluna gitti Niyazi.”
Şahinler’in içine girmemi sağlayan yegâne insan Yiğit Albay. Kendisi babamın silah arkadaşıdır. Aynı timde yıllarca omuz omuza mücadele etmişler. Babamla konuşup önce onun onayını almış. Çok tehlikeli bir görev olduğunu ve kabul edip etmediğini sormuş. Babam da direkt “Vatan sağ olsun” cevabını vermiş. Bunun üzerine bana reddetmemin mümkün olmayacağı bir teklifle geldi. Normalde de sürekli örgüt adamlarını avlıyorduk ama bu teklif bambaşkaydı. Direkt üst makamlardan gelen bu teklif, üyeleri değil, direkt başları hedef alıyordu.
Bu bölümün ilk 8 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları