Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Nida’nın Anlatımı
2 gün Önce
Hayat sürprizlerle doludur. Ne zaman ne yaşayacağımız bilinmez. “Bir anda değişir bütün işler” sözü tamda hayatın, bize yapacağı sürprizleri anlatır.
Tüm yaşamımın koşturma ile geçtiğini düşünürsek benim bu sürprizlere herkesten çok açık olmam gerekirdi. Ama işte öyle olmuyormuş. O değişim suratına tokat gibi çarpıldığında gerçeklerle yüzleşmenin ne kadar ağır olabileceğini anlıyormuşsun. Yaşayarak öğrendim.
Her zamanki gibi zor bir ameliyattan çıkmış ve dinlenmek için kafeteryaya inmiştim. Kahvemi almış, banklardan birine oturmuş artık son demlerini yaşayan güneşin yüzüme vurmasına izin veriyordum. Zor bir ameliyat demiş miydim?
Zor olan kısmı bebeği son anda kurtarmanın telaşındandı. O bebek ölü doğsaydı kendimi asla affetmezdim. Çok şükür ki bunca yıllık meslek hayatımda her türlü imkansızlıklara rağmen bebeği yaşatmayı başarıyordum. O bebeği annenin göğsüne ağlarken verebilmenin mutluluğu. İşte bunu size hiçbir betimleme ile anlatamam. Yaşamayan da bilemez zaten, sadece anlayabilir, hissedemez…
Kahvemden henüz bir iki yudum almıştım ki telefonum çaldı. Babam arıyordu. “Hayırdır inşallah” dedim korkuyla. Genellikle beni aramaz. Beni genelde annem ya da abilerimden biri arar.
Üniversite okumak için evden gittiğimden beri babam sanki bana karşı eski sevgisini kaybetti. Abilerim olmasa gitmeme hayatta izin vermezdi. Hele ki babaannemin “Kız kısmı okur mu? Evlendiğinde kocana diplomanı pişirirsin” sözlerine rağmen.
Abilerim sağ olsun “O normal bir kız değil. Ağa kızı. Tabii ki okuyacak ve doktor olup şanımıza şan katacak” sözleri ve babamı ikna çalışmalarıyla Ankara Hacettepe Tıp Fakültesinde okumaya başladım. Mezun olunca beni Şırnak’ta çalışmaya zorlasalar da ben, İzmir’de bir arkadaşımın babasının hastanesinde çalışmayı tercih ettim. Bunu neden mi istemiştim, çünkü oradaki katı kurallar ve düşünceler bana göre değildi. Her zaman büyük bir saçmalık gibi gelirdi.
Babamın telefonunu açtığımda sesi ciddi ve kararlıydı. O kadar ki babaannemin öldüğünü düşündüm. Babaannem her ne kadar geri kafalı olsa da beni çok sever bende onu çok severim. Ölmesine dayanamam. İlk sorduğum soru
“Birine bir şey mi oldu?”
Babam ise bu sözümle bana kırıldığını belli etmek için “Kızımı illa bir kötü haber olduğunda mı arayacağım. Özlediğimden arayamaz mıyım?” dedi. Eskiden sevgisini belli eder beni dizinin dibinden ayırmazdı. Evden uzaklaştığımdan beri sanki babamla da uzaklaştık. Aramıza görünmeyen duvarlar girdi. Şimdi onun bana söylediği bu sözler kalbime hançer gibi saplandı.
Bir süre daha konuştuktan sonra hemen Şırnak’a gelmemi istedi. “İzin alamam” desem de ısrar etti. Mecbur kabul ettim. Babamın gelmem için bu kadar ısrar etmesi bana normal gelmedi. Kesin bir şey var ama ne? Babamla telefonu kapatır kapatmaz, parmaklarım titreyerek annemin numarasını tuşladım. “Anne, babaannem... iyi mi?” diye sorduğumda sesim endişeli ve gergin çıkmıştı. Ben annemle konuşurken arkadan babaannemin sesini duyunca da rahatladım. Her şey yolundaydı. Belli ki babam beni özlemiş bunu daha fazla dile getirememişti. Kendisi de “küçüğün ayağına gitmek” sözü yüzünden yanıma gelemezdi.
Bu bölümün ilk 13 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları