Kilit Operasyon

Doğan’ın Anlatımı

Hiç ummadığımız bir anda karşılaşırmışız aşk denilen duyguyla. Önce dikkatimizi sonra kalbimizi çalarmış hiç beklemediğimiz o kişi…“Asla” diyerek sabitlediğimiz tüm fikirlere rağmen, bizi can evimizden vururmuş. Bugünden itibaren “asla” dememeyi çok güzel öğrendim. Bu kız bana o taş kalbimin yerini hatırlattı. Hem de sadece varlığıyla. Herhangi bir çaba sarfetmeden, sadece kaderin bizi karşı karşıya getirmesiyle.

Tesadüf müydü?

Annemden öğrendiğim yegâne derslerden biri, hayat okulunda tesadüf diye bir şey yoktur.

Her şey yerli yerinde, vakti vaktinedir. Zamanı gelen her şey o zamanda orada oluverir.

Kafamda düşmanların bizi tespit etmeleri ve bunun sonucunda tüm ekibin açığa çıkma tehlikesine rağmen bu kızı bırakıp gidemiyordum. Aklımdaki tek soru neden o saatte mayın bölgesindeydi, neden evden kaçmıştı. Tüm bu sorularla cebelleşirken, yanıma gelen bir asker, mecburi akrabam, dayı oğlum ve aynı zamanda komutanım Mustafa’nın beni odasına çağırdığını söyledi.

Kapıyı tıklayıp odasına girdiğimde yüzünde bana karşı olan her zamanki zevzek gülümsemesi yoktu. Ciddi bir şekilde karşısına oturmamı bekledi. Üstelik bu defa rütbe konuşturmaksızın, fındık bahçesindeki halimiz gibi samimi haline geçmişti. “Kesin bir bokluk var” dedim içimden ama dur bakalım.

Eline Nida’nın kimliğini aldı ve bana uzattı.