Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Doğan’ın Anlatımı
Bir çift ceylan göz titretti kalbimi. Şimdi onun kabullenmişliği ile ikimiz için yeni bir sayfa açılıyor. Her şey zor olacak, biliyorum; ama ben hiçbir zaman kolayı seçemedim ki. Benim işim olmazı oldurmak, imkansızı başarmaktı. Bir gönüle girmek ve onun uğruna mücadele etmek… Artık bir diğer hedefim de bu olacak. Madem bir yola baş koyduk, madem kader bizim formaliteden de olsa bir araya gelmemizi istedi, “nasip” der, boynumu eğerim. Tek merak ettiğim şey, benim gibi onun da kalbinde bir kıpırtı olmuş mudur?
Bazen öyle bir bakıyor ki, “Tamam Doğan, bu kız seni seviyor” diyorum; ama hemen sonrasında bana sert çıkıyor. Timdekiler sevgilileri ile kavga ettiğinde hep aynı cümleyi söylerlerdi: “Kadınları anlamak zor.” Bununla ilgili sorabileceğim kimse de yok. Hangisine sorsam alay konusu olurum. En iyisi zamana bırakmak.
Mustafa’nın odasında Nida ile yalnız kalmıştık ama maalesef ki Mustafa’nın odadaki kameradan bizi izlediğine adım gibi emindim. Nida’ya bunu söyleyemezdim. Ona karşı yumuşak ve sevgi dolu bir hareketim hemen alaya alınır ve günlerce bunun konusu olurdu. Onlara malzeme vermeden, bakışlarımla ona birçok şey anlatmak istedim ama beceremedim. Bir kadına nasıl sevgi dolu bakılır, bilmiyorum ki. Onun, bakışlarımın sert olması konusunda beni uyarması üzerine, daha dikkatli olmaya ve içimden geldiği gibi davranmaya karar verdim. İlk kez kalbimi yüzüme yansıtacaktım.
Onu telefonuma “Ceylan Gözlüm” diye kaydettim. Bunun bendeki yerini hiçbir zaman bilemeyecek olsa da o benim Ceylan Gözlüm’dü…
Bilgilerimizi kâğıda dökerken anlatacağım çok bir şey olmadığı için hızlıca yazdım ve uzun uzun onu izledim. Saçlarını kulağının arkasına kıstırışını, dikkatle kâğıda bakıp yazı yazarken ki yüz ifadelerini, arada kararsızlıkla dudağını büzdüğünü… Hepsinin en ince detayına kadar ezberledim.
Kâğıdı bana uzattı ve elime alıp katlarken saatime baktım. Geç kalıyorduk. Kameralar yüzünden belli edemediğim hislerimi birazcık bile olsa göstermek istiyordum.
Önden gidip kapıyı açtım ve ona biraz daha yaklaşıp, “Korkma. Ben yanındayken kimse sana dokunamaz. Her şey çok güzel olacak,” dedim.
Bu, benim için onunla aramdaki bir yemin gibiydi. O artık benim kaderimdi ve benim bir parçam gibi bana bağlıydı. Her ne kadar Mustafa’nın beni keten pereye getirmesiyle olsa da, ben onu ilk gördüğüm an anlamıştım aramızdaki bağı. Geriye sadece onun da anlaması kalmıştı.
Bu sözlerim üzerine gülümseyerek gözlerinin içine baktım. “Anla artık be kadın,” diyordu iç sesim.
Onun bakışlarının da aynı derinlikte, aynı hayranlıkla baktığını görünce içim titredi. Saçlarını okşayıp alnından öpmek ve sımsıkı sarılmak istedim. Saçlarının kokusunu burnumda hissederken, aramızda kilometrelerce mesafe varmış gibiydi.
Bir gün… Elbet bir gün içimden gelenleri de yapabileceğim. Zaman her şeyin ilacı. O da zamanla aramızdakinin basit bir formalite olmadığını anlayacak. Bakışları anladığını söylese de henüz çok erken. Üstelik o da benim gibi tecrübesizmiş. Mustafa, “İkinizin de hiç sevgilisi olmadığı için bilmezsiniz,” dediğinden bunu anladım. Bu bana büyük bir mutluluk verdi. Onun kalbi de benim kalbim gibi bir viraneymiş. Kimseyi almamış kalbine… İlk ve son olanın ben olmasını ve onun da benim kalbimin ilki ve sonu olmasını istiyorum. Mümkün mü? Bilmiyorum…
Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları