Kelebek Etkisi 🦋

Leyla'nın Anlatımı

Güne gözlerimi açtığımda akşamdan kalan bakışmamızı düşündüm. Gözlerini üzerimden hiç çekmemişti. Her bakışta bana gülümsemesine ne demeli... Yanağının kenarında çıkan gamzesi... Beni tekrar tekrar âşık ediyordu ona. Ama neden bilmiyorum. Neden ben Murat'a bu kadar yakın hissediyorum kendimi? Yıllardır onu bekliyormuş gibi. Kalbim nereden tanıyor da benim kararlarıma bile engel oluyor?

Elimi yüzümü yıkadım ve hemen Sultanım'a yardım için mutfağa gittim. Yine benden önce uyanmış ve her şeyi hazırlamıştı. Bana onun hünerlerini masaya taşımaktan başka bir şey kalmamıştı. Tabakları almak için mutfağa gittiğimde kapı çaldı. Hemen sese kulak kesildim. Acaba kim gelmişti?

Sultanım kapıyı açtığında Murat'ın sesini duydum ve hemen çaktırmadan kapıya doğru adımladım. Güne onun yüzünü ve o sevdiğim gülüşünü görerek başlamak ne kadar da büyülü bir şeydi.

Beni görünce hemen gülümsedi. Akşam için bir plan yapmışlar ve beni oraya davet ettiler. Sevinçten çığlık atmak istedim ama kendimi tuttum. Akşam için sözleştikten sonra o işe gitti, ben de arkasından onun için dua ettim ve masaya geçtim.

İçim içime sığmıyordu. Akşam hep beraber olacaktık. Biz resmen sevgiliydik. Herhalde, galiba... Tam da bilmiyorum. Ortada konuşulmuş bir sevgili olayı yoktu. Ama kızların beni Gelin Tayfa'ya alması ve hep beraber çift olarak bir yerlere gitmemiz bunu gösteriyordu. Belki de orada ilişkimiz netleşecek. İkimiz de birbirimize bir şeyler hissettiğimizi zaten söyledik. Ama benim durumum bazı şeylerin netleşmesini engelliyor. Bazen sırf şu belirsizlik için her şeyi hatırlamak istiyorum. Bazen de yüzleşmekten korkuyorum. Akışına bırakmaktan başka çarem de yok sanırım.

Şimdi ise aklımda tek soru: Akşama ne giyeceğim? Param yok. Bana yardım eden bu insanlardan da devamlı bir şeyler istemek zoruma gidiyor. Kulağımda bir küpe var ve kolumda altın bir bileklik. Onları satabilir miyim acaba? Ya anısı varsa? İşte bundan da korkuyorum. Duyduğum sesle kendime geldim.

"Daldın güzel kızım. Ne düşünüyorsun bakayım?" dedi Sultanım.

"Hiç, öyle boş şeyler" dedim utanarak.

"Bana pek boş gibi gelmedi ama neyse" dedi Sultanım imalı imalı.

"Ben pek anlayamadım Murat'la durumumuzu, onu düşünüyordum. Senden saklı gizlim yok Sultanım. Bu davet Murat'la benim sevgili olduğumuz anlamına mı geliyor?"

"Ahh benim saf kızım! Sen Murat'la o seni ilk bulduğu andan beri sevgilisin, haberin yok. Sana daha önce de dedim. Murat kimseyi kalbine almadı. Bir seni sevdi. Hepimiz şaşırdık. Sen tutmuş 'sevgili miyiz?' diyorsun. O deli oğlan seni direkt nikâh masasına oturtmadı, dua et. Hoş, geçmişini hatırlasan beklerdim ondan o tarz hareketler" dedi Sultanım.

Duyduklarımla kalbim pır pır etmişti. Heyecandan çayı ağzıma değil çeneme içiriyordum az kalsın. Yanmak üzereyken Sultanım bardağı düzeltti.