Kelebek Etkisi 🦋

Leyla'nın Anlatımı

Murat bana sarılıp beni sakinleştirmeye çalışıyordu. Ben ise bana böyle ürkek davrandıkça daha çok üzülüyor ve ağlamaya devam ediyordum. Bunca zaman ilk kez birine karşı bir şeyler hissettim. Ama benim bedenim kirlendi. O pislik Ozan'ın öpüşleriyle kirlendi bedenim. Oysa ben kimseyi öpmemiştim bile. Kalbime, ruhuma, bedenime kimse dokunmamıştı. Onun pis elleri dokunana kadar. Bu dünyada o nefes alırken ben rahat rahat yaşayamam artık. Bana yaptığı her şeyi misliyle ödetmem gerekiyor.

"Bitanem, ne oldu sana böyle? N'olur ağlama artık. İçim gidiyor gözyaşlarına. Söyle birlikte ağlayalım. Anlat bana, tutma içinde ahu gözlüm." dedi Murat saçlarımı okşarken.

Ağlamamı sakinleştirmek zorundaydım. Bu gözyaşlarım kirlenen ruhum içindi. Artık intikam ateşiyle yanıp tutuşacaktım. Ona dünyayı dar etmeye yemin ediyorum.

Derin bir nefes aldım ve Murat'a daha sıkı sarıldım.

"Ne olursa olsun beni bırakma. Söz ver bana." dedim gözlerine hüzünle bakarken.

"Söz sevdiğim, söz. Senin hatırlamadığın hayatında bir sevdiğin olmadığı sürece beni senden kimse koparamaz." dedi Murat kendinden emin bir halde.

Bir an ona her şeyi anlatmayı düşündüm. Ama hayır. Bunu yapamazdım. Ozan'ı öldürür, elini onun pis kanına bulardı. Olmaz, yapamam. En doğrusu Sultanım'la konuşmak. O bana bir akıl verir.

"Eve gitmek istiyorum canım. Beni eve götürür müsün?" dedim sakince.

"Tabii götürürüm bitanem. Sen yeter ki iste. Ama önce seninle bir şey konuşmam gerekiyor. Belki yeri ve zamanı değil ama bunu sana söylemezsem kendimi suçlu hissederim. Seni bulduğum gün kan tahlillerinde sorun vardı. Bu nedenle doktor emin olmak için tekrar test aldı ve..." dedi, derin bir nefes alıp bir süre gözlerini kapattıktan sonra devam etti:

"Test sonuçlarına göre kansermişsin. Ama merak etme, erken evreymiş. Yani hemen tedaviye başlarsan iyileşme şansın çok yüksek. Kimliğin olmadığı için seni hastaneye getiremedim. Bu yüzden de Göktuğ kimlik işlerini halledecek. Sonrasında da senin tedavine başlayacağız. Sen bayılınca çok korktum. Hastalığın için geç kaldığımız için bayıldın sandım. Ama bayılma nedenin bununla ilgisi olmadığını söyledi doktor bey." dedi Murat gözlerimin içine bakarken.

Ona yalan söylemek çok zor olacaktı. Üstelik henüz öğrendiklerimin şokunu da atamamıştım.

"Ben... Ben kanser miyim?" dedim şaşkınlıkla.

"Merak etme bebeğim. Hemen başlarız tedaviye. Sen kabul et yeter ki. Yarın kimlik işini halletmiş oluruz. Ben hemen doktordan randevu alırım. Her şey düzelecek bitanem. Sen hiç merak etme. Ben her şeyi hallederim." dedi Murat.

"Eve gidelim Murat n'olur. Burada kalamıyorum." dedim yalvaran gözlerle. Bir an önce Sultanım'la konuşup içimdeki bunca acıyı birine anlatmak istiyordum. Dayanamıyorum. O bu kadar üzerime titrerken ve bana bu kadar aşkla bakarken, ona her şeyi hatırlıyorum diyememek canımı çok acıtıyor.