Kelebek Etkisi 🦋

Murat odanın önüne gelince, önce usulca kapıyı tıklattı. Sonra yavaşça kapıyı açıp başını hafifçe içeriye uzattı. Leyla başını kapıya çevirmiş, Murat’a bakıyordu. Murat’ın bu hâli, Leyla’da bir gülümseme oluşturdu.

Murat içeriye adımlarken, hemen arkasından doktor içeriye girdi. Hemşire ise zaten odadaydı ve doktoru gördüğünde hemen hasta ile ilgili güncel bilgileri anlatmak için hazırda beklemeye başladı.

Doktor Leyla’nın yanına geldi. Ona birkaç soru sordu. Önce göz reflekslerini, sonra diğer reflekslerini kontrol etti. Hemşireyi yanına çağırdı ve tekrar bir beyin BT’si çekmelerini istedi.

Doktor; “Tam kan sayımı ve peripheral smear testi de istiyorum,” dediğinde hemşire kısa bir süre doktora, sonra hastaya baktı ve “Tamamdır doktor bey,” dedikten sonra kan almak için Leyla’nın yanına oturdu.

Hemşire, test için kan aldıktan sonra, beyin BT’si çekmek için Leyla’yı kısa bir süreliğine odadan çıkardılar. Bu süreçte hastanın tek olması gerektiğini söyleyen hemşire ile Ateş ve Murat, odada kalmışlardı.

Saat artık sabah sekiz olmuştu. Ateş, işe geç kalıyordu. Murat acile geldiklerinde müdürüne mesaj atıp, bugün için izin istemişti ve müdürün iyi anına denk gelmesi de onun için büyük bir şans olmuştu. Hemen hastaneden çıkamayacaklardı. Murat, Ateş’in de işinden geri kalmasını istemiyordu.

Birkaç yerinde sebeple, Ateş’i ikna etti ve kantinde birlikte tost yiyerek kahvaltılarını da yapmışlardı. Murat, Ateş’i kapıya kadar uğurladı. Onunla kapının önünde son bir sigara içip Leyla’nın odasına geçecek ve bütün gün onunla sohbet edecekti. Bunun için sabırsızlanıyorken, bir yandan da çok heyecanlıydı.

Ateş gitmeden önce Murat’a para uzattı. Murat önce almak istemedi ama sonra yanında bulunmasının bir sakıncası olmadığına düşündü. Harcamak zorunda kalırsa, “İyi ki almışım,” diyecekti. Harcamak zorunda kalmazsa da paranın yanında olmasından güven duyacaktı. Akşam nasılsa ona geri verirdi.

Ateş’i uğurladıktan sonra, Leyla’nın odasına doğru yürümeye başlamıştı. Kızla doğru düzgün tanışamamıştı bile. Peki ya hastaneden çıkınca ne yapacaklardı? Kızı sokağa bırakamazdı ki. İsminden başka bir şey bilmiyordu zavallı kızcağız.

Sahi, normal bir durumda da onu bırakabilir miydi? Leyla onun kalbini kıpırdatmıştı bir kere. Bunun dışında aklında onlarca sorun vardı. Leyla, hiçbir şey hatırlamıyordu. Ya hayatında başka biri varsa. Murat’ın bilmediği, Leyla’nın hatırlamadığı hayatında onun kalbinde, hayatında başka bir erkeğin olmasının düşüncesi bile göğsünü sıkıştırmıştı.

Bir diğer soru ise neden hiçbir şey hatırlamıyordu. Doktor ısrarla başını çarpmasıyla ilgili değil diyordu. Aklına gelen fikir ile bunun onu çöpün orada bulması ile ilişkilendirdi. Normal bir halde değildi ki. Bunu doktora sormayı aklının bir köşesine not etti. Doktor bu durumun, psikolojik veya travmatik olabileceğini söylemişti. Bundan ala travma mı vardı?

Diğer sorun da ne yaşamıştı Leyla, onu çöp konteynerinin önüne savurup kaçmışlardı? Ne olmuş olabilirdi. Aklına gelen olasılıklar onu bunları düşünmekten hızla çıkardı. İhtimallerini bile düşünmeye tahammül edemiyordu.