Masumun Günahı Yaren

Bölüm 3•

Sizin için

Tema:

Perişan bir şekilde Buse’yi de alıp bize doğru gidiyordum, onu yalnız bırakamazdım. Titreyen ellerimle tutuyordum direksiyonu, parmak eklemlerim bembeyaz kesilmişti.

"Yaren ne yapacağız? Babanlara haber vermemiz lazım ya da polise!" 
Hızla ona döndüm. 
"Buse duymadın mı ne dediklerini?" 
Sesim tahminimden titrek çıkmıştı. 
"Duydum..." dedi o da cılız çıkan sesiyle. "O yüzden diyorum, Emir amca halleder ya da Deniz’e söylesen..."
Gözümden yaşlar düşmeye başladı, başımı iki yana salladım. 
"Buse..." dedim ağlamalarımın arasından. "Gerçek babam çok kötü biriymiş ama babam bana hiç hissettirmedi. Çok çok güzel bir hayat yaşadım ben." 
Acı bir tebessüm ettim, “masallardan fırlamış gibi.” Ardından gülümsemem yüzümde soldu. 
"Onlara bir şey olmasına izin veremem. Asu’ya, Destan’a, anneme, babama ya da Savaş amcamgilden herhangi birine... Belli ki güçlü insanlar, ben... Ben onlara zarar vermelerine izin veremem."
Direksiyondaki titreyen elimi tuttu Buse. 
"Yaren yapma, bir çıkış yolu vardır. En azından düşün, mantıklı bir yol bulursun."
Başımla onayladım. 
"Tamam, gece düşüneceğim ama sakın kimseye bir şey söyleme."
O da başıyla onayladığı anda karşıma çıkan arabayla ani bir fren yaptım. Araba sert bir şekilde dururken Buse küçük bir çığlık attı. Karşımda Deniz, burnundan soluyarak bize doğru gelince hızla sildim gözyaşlarımı. Buse’ye döndüm. 
"Buse sakın! Sorun senin sevgilin Berk’ti tamam mı?"
Başıyla onayladı. O ara kapımın açılmasıyla o tarafa dönüp hızla indim. Deniz’in arkasından da birkaç araba gelmişti, ne oluyordu böyle?
"Yaren sen neredesin?" 
Elini yanaklarıma koydu, gözleriyle taradı vücudumu. 
"Bir şey mi oldu? Niye kapalıydı telefonun?"
"Bir şey yok Deniz, telefon çekmiyordu."
Kaşlarını çattı. "Çekmiyordu?"
Başımla onayladım. Arkadaki adamlara baktım. 
"Kim bunlar, ne oluyor?"
Başını iki yana salladı. 
"Boş ver sen onları, babamı biliyorsun koruma amaçlı. Senin peşinde de vardı ama arayıp Emir amcaya seni kaybettiklerini söylediler. Emir amca beş dakikada deliye döndü. Hiç böyle sinirli görmemiştim onu."
Yanağımdaki ellerini indirdim. Kalbimin çarpıntısından doğru dürüst konuşamayacaktım. 
"Benim niye haberim yok peşimdekilerden?"
"Boşuna endişe etme, rahat ol diye Yaren. Her neyse, iyi misin?"
Başımla onayladım. 

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları