Masumun Günahı Yaren
Bölüm 4•
Madalyonun Diğer Yüzü
Tema:
Her şeyin bu kadar hızlı olma sebebi, sanki ailem farkına varmadan olup bitsin diyeydi.
Kapı çalınmadan içeri bir adam girdi. Hızla arkamı dönüp çatık kaşlarımla adama baktım. Benim yaşlarımda, yakışıklı sayılmasa da yüzü diğerlerine göre daha insancıldı; fakat onun da bakışlarında aynı ifade vardı.
Beni beğeniyle süzdü. Gözlerinin değdiği her zerremi yakmak istedim o an. Biraz yaklaştı.
“Öyle ürkek davranma, bugün karım olacaksın.”
Yüzünde alaycı bir gülümsemeyle söylemişti bunu. Cevap vermedim. Demek ki evleneceğim adam buydu. Beni biraz daha süzdü.
“Resmi nikah işini halledeceğim, korkma.”
Geri geri gittim. Cevap vermeden yüzüne tiksintiyle baktım. Cevap vermeyişim onu sinirlendirmiş olmalı ki, kaşlarını çatıp bir hamlede yanıma geldi. Kolumu sertçe tutup beni kendine çekti. Kalbim kaburgalarımı korkuyla yumruklarken, nefes bile almadan, gözümde yaşla ona bakıyordum.
“Bana bak! Birkaç saate senin kocan olacağım. Bana cevap ver, saygıda kusur etme!” dedi dişlerinin arasından.
Biraz daha yaklaşınca pis nefesi yüzüme değdi.
“Yoksa seni pişman ederim!” diyerek beni sert bir şekilde geri bıraktı. “Son hazırlıklarını yap, kendini de topla,” diyerek dışarı çıktığı gibi derin bir nefes verdim.
Dünden beri hiç durmayan gözyaşlarım yine sicim gibi akarken, titreyen bacaklarımla yere oturdum. Hayatımı bununla mı geçirecektim ben? En zoru hangisi olacaktı; bu adamla geçirdiğim bir ömür mü, ailemi böyle birini sevdiğime ikna etmek mi? Yoksa onların gözlerinin içine baka baka yalan söylemek mi? Neydi en zoru…
---
Her şey gibi nikah da apar topar olmuştu. Kendimi bir anda Fatih ile evli buldum. Artık dini nikahlı kocamdı. İstemedim tehtit edildim ama nikah kıyılırken kabul etmek zorundaydım. Fatihin annesi memnun değildi beni sevmemişti sanki ben meraklıymışım gibi, ailesinden kimse istemiyordu. Hayatımda hiç görmediğim iğrenç kuzenlerim ise memnuniyetle bize bakıyorlardı. Fatih biraz ileriye gidip beklerken diğerleri yanıma geldi.
“Her iki aileyi de kurtardın,” dedi en büyük kuzenim olduğunu söyleyen adam.
Hepsine tiksinerek bakıyordum. Kimdi bu insanlar? Hiç bilmediğim, görmediğim kişilerdi. Babam, kadına verilen değerin ne kadar önemli olduğunu hem anlatarak hem de göstererek büyüttü bizi. Savaş amcam, Deniz, Destan babam… Etrafımdaki herkes yanındaki her kadına, tanısın tanımasın, şefkatle sararlardı. Madalyonun diğer yüzü gibiydi bu insanlar benim için.
Adam kolumu tutunca hızla geri çekildim. Kaşlarını çattı.
“Bana bak, artık Fatih kocan ama hiçbir şey bitmedi. Şimdi gidin. Sabah babanı ister ara, ister gidin; Fatih’i sevdiğine ikna et! Yoksa asla, asla huzurlu olamazlar. Neler olabileceğini biliyorsun...”
Bunu derken eli belindeki silaha gitmişti. Sanki daha önce görmüşüm gibi gözümün önüne korkunç sahneler geldi; babam, annem, kardeşlerim, sevdiklerim… Başımı hızla iki yana salladım.
“Tamam, konuşurum ailemle.”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 19 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
5 bölüm gelsınn
Yorum
Yorum bulunamadı.