YÜREĞİMDE KALAN

Bölüm 16•

16. Bölüm

Tema:

Sezon finaline son 2 bölüm kaldı...

​Keyifli okumalar dilerim herkese, lütfen oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın 😘
​İNSTAGRAM: @miss_volere 
​❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
​Sabahın ilk ışıkları otel odasının perdelerinden süzülüp içeriye dolarak loş ama sıcak bir aydınlık yaratıyor, odanın havasına dingin bir yumuşaklık katıyordu.
 Yatakta hareketsizce uzanan Behram, yüzüstü yatmış, başını yana çevirmişti. Bir kolunu yastığın altına sokmuş, huzurla nefes alıp verirken göğsü yavaşça yükselip alçalıyordu.
​
Yanı başında, onun kadar sessiz ama uyanık bir şekilde dururken gözlerimi bir an bile yüzünden ayıramıyordum. O sert ağalığından eser yoktu şimdi bu hâlinde. Ne o otoriter bakışları ne de o ağır duruşu kalmıştı... Şu an yalnızca uyuyan, masum bir adamdı ve sadece benim Behram’ımdı.
​Gülümseyerek üzerine doğru eğilip yanağını usulca öptüm. Hiç tepki vermeyince tatlı bir inatla “Behram… Uyan artık, ağa da olsan sabah seni affetmiyor.” 
​Bir kaşını hafifçe kıpırdatsa da gözlerini açmaya yanaşmadı.
​“Bak, seni yine öperim, sonra da üstüne çıkıp zıplarım,” diyerek tehdit eder gibi boynuna doğru sokuldum. Dudaklarım tenine değer değmez hafifçe öptüm. Sonra duramayıp bir daha, bir daha öpücüklere boğdum onu.
​“Sen benim üstümde zaten zıplıyorsun,” diyerek uykulu ve mırıltılı bir sesle konuşunca kıkırdamadan edemedim.
“Behram!”
​Gözlerini hâlâ tam anlamıyla açmadan uzun kolunu uzatıp beni hızla kendine çekti.
“Uykumun en güzel yerindeydim, rüyamda sen vardın.”
​“Şanslısın çünkü rüya değil, gerçeğim.”
​Sonunda o dingin, sıcak ama derinlikli gözlerini tamamen açarak yüzüme baktı. Tam da 
Behram’a ait olan o bakışla göz göze gelince yavaşça gülümsedim “Günaydın.”
​“Seninle uyanmak… Sabahı bile sevdirdi bana.”
​Yorganın altından ayaklarını dışarıya doğru uzatırken yüzündeki ifadelere bakıp konuştum.
“Hadi kalk da kahvaltıya gidelim. Ağalık karınla kahvaltı masasında karizmasına karizma katmalı.”
​Behram gözlerini devirip içtenlikle güldü.
“Ben senin ağanım ama sen de benim başımın belasısın. " Cilveli bir şekilde omzumu silkerek ekledim “Hem de en tatlı belanım.”
​Behram yavaşça doğrulup yastığa yaslandığında saçları iyice dağılmıştı ama bu durum umurunda bile değildi. Gözlerindeki uykulu mahmurluğa rağmen gülümsemesi yüzüne iyice yayıldı.
​“Sabahları böyle uyanacaksam,” diyerek beni göğsüne doğru çekip fısıldadı, “ben her gece geç yatmaya razıyım "​Kaşlarımı kaldırıp şakacı bir ifadeyle sordum “Yani sabahları beni öpmek için uykunu feda etmeye hazırsın, öyle mi?”
​
“Sabah öpücükleri bir yana, senin şu sabah sabahki şımarıklığını bile özlüyor insan,” diyerek burnumun ucuna küçük bir öpücük kondurdu.
​
Gülerek karşılık verdim “Şımarıklık mı? Behram, ben bu evin sabah neşesiyim! Güne enerjik başlamak lazım.”
​“Ben güne aslında güzel bir kahvaltıyla başlamak isterdim ama senin enerjinle şimdiden doydum,” diye mırıldanıp göz kırptı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları