YÜREĞİMDE KALAN
Bölüm 5•
5. Bölüm
Tema:
Behram batmakta olan güneşe baktı
" durur musun?" dedi şoföre, son kez bu toprakların kokusunu içine çekmek istiyordu, son kez yaşadığı topraklara veda etmek istiyordu. Şoför behramın dediğini yapıp arabayı yavaşlatı ve durdu.
Araba durur durmaz behram kapısını açıp dışarı çıktı, ılık bir rüzgar yüzünü teğet geçip giderken gözlerini kapadı ve derin bir nefes aldı. İçinde bir his vardı daha önce de ayrılmıştı buradan ama şimdi ise yüreğini burada bırakıyormuş gibi hissediyordu.
Gözlerini açtı güneş neredeyse son kez onu selamlıyor ve uğurluyordu.
" son kez" dedi behram " sondu bir daha dönmek yok" durdu bakışlarını uzanıp giden asfalt yola çevirdi " peki neden yüreğimi burada bırakıyormuş gibi hissediyordum neden hiç bir şey eskisi gibi olmadı ne tutuyor beni burada ne çekiyor beni buraya" bakışlarını tekrardan gün batışına çevirdi uzun uzun izledi.
" veda etmek zordur evlat ama en önemlisi de tanımadığın ama tanıyormuş gibi hissettiğin birine veda etmek daha zordur" dedi yolun kenarında koyunlarını otlatan çoban. Behram sesin sahibine başını çevirdi, adam 50 yada 60 yaşındaydı yüzünde yılların yorgunluğu üzerinde ise kıldan yapılan keçesi ile behram gibi gün batışına baktı.
" insan doğduğu yerden yaşadığı yerden kolay ayrılır ama yüreğini bıraktığı yerden zor ayrılır" bakışlarını behrama çevirdi " sende yüreğini bırakmışsın burada şimdi o yüreğine sırtını dönüp gidecekmisin?" behram sessiz kaldı bir süre, hiç bir zaman aşık olmamıştı ki yada hiç bir zaman birine tam anlamı ile bir şey hissetmememişti de sadece kaçmıştı sadece insanlardan, ailesinden bu topraklardan kaçmıştı.
" Ben yüreğimi kimseye vermedim bey amca kimse de sahip çıkmadı, yüreğimi bıraktığım yok sadece son kez veda etmek istedim buralara" diye yalan söyledi. Çoban olan adam güldü
" herkes yüreğini bırakır evlat sen farkında değilsin ama sende yüreğini burada bırakmışsın"
Behram karşında ki adama uzun uzun baktı, adam çobandı çoban olmasına ama sanki çok şey biliyormuş gibiydi.
" bu topraklar sana hem cennet olacak hemde cehennem delikanlı sen ne kadar kaçmak istesende kaçamayacaksın çünkü burası sana hiç bir zaman sahip çıkmayacak" işaret parmağını havaya kaldırıp " tek bir kişi sahip çıkacak" dedi.
Elinde ki sopayı üç kez yere vurdu " kendi cennet, cehennemine hoş geldin evlat" dedi ve arkasını dönüp koyunların peşinden gitti. Behram bir süre arkasından öylece baktı kimdi yada kimlerdendi bu adam.
Söyledikleri behramın aklını karıştırırken telefonu çaldı, pantolonun cebinde telefonu çıkardı. Arayan kişi tanıdık biri değildi, telefonu açıp açmamak arasında kalırken telefon ıslarla aramaya devam etti. Daha fazla beklemeyip telefonu açtı.
" behram oğlum benim serpil, aydanın annesi" dedi telaşlı bir şekilde " buyurun serpil hanım" dediğinde arkadan bir takım bağırış sesleri geliyordu
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları