YÜREĞİMDE KALAN
Bölüm 6•
6. Bölüm
Tema:
İnsan kaçmaya çalıştığı yerin tutsağı olurmuş. Behram ne kadar kaçmış olsada bu topraklardan tekrar dönüp dolaşıp yine bu topraklara gelmişti, behram kaçtığı toprakların tutsağı olmuştu.
Zaman ondan belki bir çok şeyi çalmıştı, gençliğini, çocukluğunu kısacası ondan bir hayat alınmıştı. Behram hayatını yaşayaman bir adamdı ve bu topraklardan kaçma sebebi ailesi değildi yaşayamadığı çocukluydu. Bir insanın elinden çocukluğu alınırsa geri kalan hayatını sevmeden yaşar ve yaşamaya da devam eder.
" kızım hazır mısın?" diyen annemin sesi ile daldığım düşünceden çıktım " hazırım anne geliyorum" dedim ve yatağımın üzerinde ki çantamı aldım ve koluma takıp odadan dışarı çıktım, annem kapıda hazırlanmış bir şekilde beni bekliyordu.
Geçen gün behramı aradığını söylediğin de babam " kendi kızımı ben bile koruyamıyorum ama elin oğlu koruyor en iyisini yapmışsın" demişti ben ise babamın yanına gittim ve önünde diz çöküp elini tuttum, babam başını başka bir tarafa çevirip benden dolan gözlerini kaçırmıştı " babam senin hakkın hiç bir zaman ödeyemem ben, ben sana kırgın değilim sende kendine kızma sen doğru olanı yaptın hem amcamın karşısında durdun karşı çıktın sen daha ne yapacaksın" babam başını çevirip bana bakmıştı, gözleri dolu doluydu ağlamamak için kendini zor tutuyordu bunu sıktığı çenesinden anlamıştım.
Babam tek cümle etmedi, elini elimden çekti başımı iki elini arasına alıp saçıma öpücük kondurup hızla odadan çıkmıştı. O günden sonra da görmemiştim annemin dediğine göre yine bağ evine gitmişti.
" iyimisin kızım sen" diye sorduğun da yanımızdan ellerin de çeyiz sandığı ile giden iki adama bakışlarım takıldı, bugün annem ile behramın evine çeyizlerim gidiyordu.
Bakışlarımı anneme çevirdim ve gülümsedim " iyiyim anne bir şeyim yok sadece babamı özledim" annem elini yanağıma koyup okşadı, bakışları buğulandı " merak etme kızım gelicek baban biliyorsun seni ne zaman yanlız bıraktı" dediğinde gülümsedim.
Hiç bir zaman bırakmazdı beni yanlız...
" biliyorum anne merak etme sen iyiyim ben" annem gülümsedi " güzel kızım, bahtın güzel değil ama hiç değilse kocan iyi eminim" başımı salladım, behram cidden iyi biriydi sadece biraz zordu
" biliyorum anne behram iyi biri" dediğim de annem gülümsedi.
Bir süre sonra aşağıdan arabanın korna sesi ile kapıya baktık, penceren sarkan behramın kardeşi barışı gördüm " canım müstakbel yengem abim sizi evde bekler" diye bağırdı. Behram ne kadar sakinse barış o kadar enerjikti behramın bahsettiğine göre fevriydi eğlenceli halinin altında yatan bir öfke dolu bir çocuk varmış..
Bakışlarımı anneme çevirdim, başım ile dışarıyı işaret ettim " hadi gidelim anne geç kalmayalım" dediğim de annem başını salladı ve ben önde annem arkamda konaktan çıktık.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 12 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları