Keyifli okumalar dilerim herkese. Lütfen vote ve yorum yapmayı unutmayın, hepinize kucak dolusu sevgiler gönderiyorum balımlar 🤍
İNSTAGRAM : @RAZİYE_MLL22
(Bu bölüm Kadem’den çok Karan’ın gözünden okuyacaksınız :) İnanın Karan’ın gözünden yazmak çok zor oldu, erkek karakterinin gözünden bölüm yazan bayan yazarlara saygım daha da arttı çünkü cidden ilk defa bu kadar zorlandım bölümde. Neyse, fazla uzatmıyorum, inşallah beğenirsiniz bölümü :)
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
Mutluluk; benim için uzak iken şimdi tek bir insan sayesinde, tek bir hareketi ile yüzümde güller açabiliyordu. Babam mutluluğumu görsün diye onun ile evlendiğim adam şimdi baştan aşağı hayatım olmuştu, yalan ile başlayan hikâyemiz şimdi gerçeğe dönüşmüştü.
Şimdi kendi kanımızdan olmasa da bir kızımız vardı, Karan ile ikimiz de biliyorduk ki kendi hayatımızdan fazla Bade’nin üzerine düşecektik. Yaşadığı hayattan bir nebze olsun onu, yaşadığı durumları unutturmak için.
Sabah uyandığımda yanımda Bade vardı, Karan ise çoktan uyanmış ve odadan dışarı çıkmıştı. Bade’yi rahatsız etmeden ben de çarşafı üzerimden attım, ayaklarımı yataktan sarkıtıp bir süre yatakta esnedikten sonra yataktan çıktım ve banyoya gidip işlerimi hallettim.
Banyoda işlerimi bitirdikten sonra odaya geri gittim, Bade hâlâ uyuyordu. Bade’yi uyandırmamak için sessiz bir şekilde gardıroptan kıyafetlerimi aldım ve banyoya gidip pijamalarımı çıkardım ve ardından kısa kollu, yarım olan beyaz tişörtümü giydim, beyaz tişörtümü giydikten sonra yüksek bel pantolonumu giyip pijamalarımı katlayıp banyodan çıktım.
Yine aynı şekilde sessiz bir şekilde aynanın karşısına geçip saçımı taradım ve yüzüme güneş kremi sürdükten sonra odadan dışarı çıktım. Dışarı çıktığımda birine çarpmam ile geri sendelediğim sırada bir el belime dolandı ve beni kendine çekti.
Bakışlarımı göğüs kafesinden yüzüne tırmandırdığımda beni tutanın Karan olduğunu anladım. Karan yüzündeki gülümseme ile bana bakıyordu. “Ne olacak bu sakar hallerin Kadem?” diye sordu. Kolumu kaldırıp Karan’ın boynuna doladım ve yüzüme arsız bir ifade takınıp, “Benim için sıkıntı yok Karan Ağa, nasıl olsa senin gibi bir kocam var, beni her zaman tutabilecek kaslı kollara sahip,” dediğimde Karan’ın dudağının kenarı kıvrıldı.
“Her zaman tutarım ben seni, zaten bu kaslı kollarım niye var sanıyorsun? Seni tutabilmek için.” Gülümsedim ve parmak uçlarımda yükselip Karan’ın dudaklarına kısa bir mesafe kalana kadar yaklaştım.
Artık hiçbir şey umurumda değildi, bu karşımda ki adamı her şeyi ile seviyordum, bizden bir geçmiş çalmışlardı ama geleceğimizi çalamadılar ve artık bundan sonra kimsenin bizden bir şey almasına izin vermeyecektim çünkü ben bu karşımda ki adama her zerremle âşık olmuştum.
Karan dudaklarıma masum bir öpücük kondurup geri çekildi ve gözümün önüne düşen bir tutam saçı kulağımın arkasına sıkıştırdıktan sonra avucuna bir tutam saçımı alıp başparmağı ile okşadı ve koklayıp öptü.
Bölüm Yorumları