Keyifli okumalar dilerim herkese lütfen vote ve yorum yapmayı unutmayın 🙂
BÖLÜM ŞARKISI : MARAN MARANGÖZ : AŞIK OLDUM BEN SANA
💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙
Karan hiç bir şey söylemeden öylece yüzüme bir süre baktıktan sonra gülümsedi " kademim" dedi ve elimi tuttu, avucumun içine öpücük bırakıp kucağına koydu
" sorun ne" diye sorduğunda
" zaman Karan, zamanınımız yok" ne kadar söylemek istemesem de
" seni dün neredeyse kaybediyordum ben" Karan nefesini dışarı verdi " farkındayım güzelim ama dediğim gibi acele edilmemesi gerek hem" kucağında ki elimi kaldırdı ve tekrar üzerine masum bir öpücük bırakıp
" iyileşmedim ben çok hastayım" dedikten sonra yüzünde ki gülümseme daha da arttı " aşkından hasta oldum Kadem hanım hastanelere düştüm" bakışlarını odanın içerisinden çevirdikten sonra tekrar bana baktı
" hasta oldum da hastaneye getirdiler" dediğinde güldüm ve elimi elinden Kurtardıktan sonra karanın omzuna hafif vurdum.
Karan ise güldü ve beni hızla göğüsüne çekip kollarını belime dolayıp sımsıkı sarıldı. Bende kolumu beline dolandığımda saçlarıma tek öptü ve çenesini başıma koydu
" bende yaktığın ateşin farkında bile değilsin Kadem, sen sadece bir adam görüyorsun dışarıdan ama o gördüğün adamın içi senin ile dolup taşıyor." kollarını daha sıkı sardı bedenime " şu bedende atan kalp sadece senden ibaret, 12 yıldır azalmaya bu sevgim, şimdi daha da arttı " başıma tekrar öpücük kondurduğun da geri çekildim ve karana baktım.
" korkuyorum Karan tekrar aynı şeyleri yaşayacağız diye" dediğim de sesim titrediği için başımı eğdim , Karan ise hemen ellerini iki yanağımı koydu ve başımı kaldırdı. Bakışlarından yine umut vardı, bakışlarında yaşam vardı. Kısacası karanda hayat vardı.
" bu ilk ve son kademim, ilk ve son güzel karım" dili ile kuruyan dudakları ıslattı " bundan sonra hem senin için hemde ileri de ki hayallerimiz için çabalacağım" dedikten sonra başımı salladım çünkü konuşur isem ağlardım ve bu karanın hem kızmasına ve üzülmesine sebep olurdu.
Karan başını kaldırıp başıma öpücük bıraktığı sırada gözlerimi kapadım, kokusu vardı, sıcaklığı vardı, evim dediğim adam vardı kısacası Karan vardı.
Karan öpücük bırakıp geri çekildikten sonra " bundan sonra hep mutluluk olacağız, isöz veriyorum dünyalar güzelim, Söz veriyorum nefesim, ruhum, bahar kokulu güzel karım"
💓💓
" senin ben tipini sikeyim" onuncu kez aynı cümleyi kuran karana baktım ve kınayıcı bir şekilde " Karan lütfen duyacaklar şimdi çok ayıp" dedim kısık bir ses ile. Karan ise bana bakıp umursamaz bir şekilde " duyarlar ise duysunlar" bakışlarını benden çekti ve karşısında oturan adama baktı " elimden gelse kapıdan içeri almazdım" davut babaya baktı " babama dua etsinler yoksa o getirdiği çiçeği bir tarafına sokup gönderirdim" dediğinde bana baktı ve sanki yeni fark ediyormuş gibi
Bölüm Yorumları