Ateşin İzleri

Okyanus kadar derin, gökyüzü kadar sonsuz… bir gecede beni bırakıp gittin. Okyanuslar dalgasız ,geceler yıldızsız artık.

Bir buçuk saate yakın duştan çıkamamıştım. Çıktığımda üstüme siyah bir havlu sardım. Acaba göğsünde ki dövmede ne yazıyordu? O kadar dibime girince aklım uçtuğu için ne yazdığımı okuyamamıştım.  

Üstüme kurutmadaki iç çamaşırlarımı geçirdikten sonra onun verdiği ince siyah bluzu da giydim. Cüssesi baya yapılı olduğu için bluz üstüme bol olmuştu ve kollarını kıvırmam gerekmişti. Kalçamın altına kadar kapatıyordu zaten. Siyah eşofmanı da giydiğimde belinde ki

ipten küçültmüştüm. Bileklerini ise içe doğru kıvırmıştım. Adam dev gibiydi. Kıyafetleri tabi ki üstüme uymuyordu. Boy aynasında ki görüntüme baktığımda gülmeye başladım. 

İçlerinde kaybolmuştum ve çok paspal görünüyordum. Bir moda dehasına göre çok komikti durumum.  Gülmeyi kesip kendimi siyah nevresimli yatağın üstüne attım. Saçlarımı kurutma gereği duymamıştım. Zaten duştan sonra hiç kurutmazdım. Dizlerimi kendime çekip cenin pozisyonunu aldım. Uykum vardı.

(####)

Kısacık saçları birbirine girmiş  sekiz yaşlarında bir kız çocuğu odanın ortasında yanan bir lambanın loş ışığında kirli ve yer yer kurumuş kan lekeleriyle dolu duvara yaslanmış ,dizlerini kendine çekmiş bir  şekilde oturuyordu.  Korkudan titrerken  gözleri kapıdaydı. Üstünde ki beyaz tişörtü kan lekelerinden ve topraktan kirlenmişti. Altında ki kot şortunun  açıkta bıraktığı dizleri sıyrılmıştı.. Kollarının açıkta kalan kısımları  morluklar ve el izleriyle doluydu.  

Kapı bir anda açıldı, korkuyla gözlerini  sıkıca kapattı.  İçeriye  aynı kendisi gibi üstü başı yara içinde bir çocuk girdi. Daha çok ittikleri için yere düştü.  Düştüğü yerden kalkan çocuk  ellerini yumruk yapıp kapıya vurmaya başladı. 

“ Aç kapıyı! Anne aç kapıyı!”   Kız çocuğundan en fazla dört yaş büyük olan çocuk boğazını yırtarcasına bağırıyordu. “ Anne kapıyı aç! Aç şunu dedim sana!”   açılmayan kapıya inat yumruklamaya devam etti. Kızın varlığını hala farketmemişti. “ N’olur sessiz ol gelecekler şimdi.” duyduğu ince çocuk sesiyle arkasına döndü. Duvara yaslanmış kendisine korkuyla bakan kızı gördüğünde yumruk atmayı bırakmıştı…

(####)

Gördüğüm  kabusla  huzursuzca uyandım. Uyumuştum. Duş almış olmama rağmen bedenim yanıyordu ve terlemiştim. Enseme yapışan saçlarımı geriye attım. Kolay kolay rüya bile görmeyen biriydim. Yer değişikliği yüzünden mi olmuştu acaba? 

Yataktan çıktım ve elimi yüzümü yıkadım. Aynada ki yansımam gözüme çarpınca gülümsedim. Çok komikti. Üstelik ferah kokusu kıyafetlerine de sinmişti. Aynanın önünden ayrıldım. Havanın neredeyse kararmak üzere olduğunu pencereden görünce şaşırdım. Ne zamandır uyuyordum öyle . 

Koridora çıktığımda onun odasının kapısı kapalıydı. Koridordan geçtim ve merdivenlerden inmeye başladım. Siyah trabzablara tutundum.  Fayanslar beyazdı ama içinden siyah çizgiler geçiyordu. Girişte portmanto vardı. O da kırık beyaz rengindeydi.  Aşağı indim. Ayağıma terlik giymediğim için çıplak ayaklarım ses çıkartıyordu.