Adaletin sessizliği

Dosyada Beklenmeyen Yeni DelilElif karakola bu kez çağrılmadan gitti.Çünkü bazı bekleyişler artık dayanılacak şey olmaktan çıkmıştı.Kapıdan içeri girdiğinde dosyanın yerinde olmadığını düşündü önce.Ama yanılmıştı.Dosya yerindeydi.Sadece değişmişti.Masanın üstünde yeni bir zarf duruyordu.Ne ismi vardı ne açıklaması.Sadece dosyanın üstüne bırakılmıştı.Sanki biri oraya “ekledim” demeden bırakıp gitmişti.Elif zarfı eline aldı.Ağırlığı hafifti.Ama içindeki şeyin hafif olmayacağını hissediyordu.Memur açıklama yaptı:“Yeni bir kayıt dosyaya eklenmiş.”“Üst birimden geldi.”Elif hiçbir şey söylemedi.Sadece açtı.İçinden tek bir çıktı çıktı.Bir ekran görüntüsü.Elif baktı.Ve o an nefesi kesildi.Çünkü bu mesaj…daha önce gördüğü sahte mesajın farklı bir versiyonuydu.Aynı cümle yapısı.Aynı soğukluk.Ama bu kez ek bir satır vardı.“Mesaj ile birlikte sistem içi yönlendirme kaydı tespit edilmiştir.”Elif kağıdı sıkı tuttu.“Bu ne demek?” dedi.Memur ilk kez net cevap veremedi.“Bu… sistem içi bir yönlendirme olabilir.”Elif başını kaldırdı.“Yani mesaj sadece dışarıdan gelmemiş mi?”Sessizlik.Bu sessizlik, Elif’in en çok tanıdığı türdendi.Sonra başka bir sayfa daha çıktı.Bir log kaydı.Ama bu sıradan değildi.“Yetkisiz erişim denemesi – dahili IP”Elif o cümleyi tekrar okudu.Bir daha.“Dahili.”Elif fısıldadı:“Bu içeriden…”O an odadaki hava değişti.Çünkü mesele artık bir sahte hesap değildi.Bir sistem ihtimaliydi.Elif ayağa kalkmadı.Ama sesi değişti:“Bu dosya dışarıdan saldırı değil diyorsunuz…”“Peki içeriden ne demek?”Memur dosyaya baktı.Uzun süre konuşmadı.Sonra sadece şunu dedi:“Teknik inceleme genişletildi.”Ama Elif bunu duymadı bile.Çünkü zihni tek bir kelimede takılı kalmıştı:dahiliEve döndüğünde Elif dosyayı masaya koydu.Ama açmadı.İlk kez dokunmadan baktı.Çünkü artık dosya bir belge değil…bir risk alanı gibi görünüyordu.Defterini açtı.Ve yazdı:“Yeni delil: içeriden erişim ihtimali.”Sonra durdu.Kalemi titremedi.Ama düşüncesi ağırlaştı.“Eğer içeriden biri varsa…”“Bu olay sadece bir mesaj değil.”“Bir müdahale.”Gece ilerledi.Elif ışığı kapattı.Ama karanlık yine aynı değildi.Çünkü artık tehdit dışarıda değildi.İçeride olabilirdi.Elif yatmadı.Sadece düşündü.Ve ilk kez şunu hissetti:Artık sadece izlenmiyordu.Sistemin içindeki bir boşluğa bakıyordu.Ve hikâyede yeni bir eşik açıldı:Artık soru “kim yaptı?” değildi.“Kim içeride?”