Adaletin sessizliği

Kırık Taşların Ardındaki Çığlık Gerçeğin Peşindeİnsan bazen gerçeği bulmak için uzaklara gitmez.Kendi içinde yaptığı yolculuktan geçer.Ben yıllarca kapıların önünde bekledim.Cevaplar aradım.Bazen bir belgeye, bazen bir söze, bazen bir ihtimale tutundum.Çünkü biliyordum:Unutulan her şey, bir gün hiç yaşanmamış gibi anlatılabilirdi.Ben buna izin vermek istemedim.Yaşadıklarımın bir adı vardı.Gecelerimin bir sebebi vardı.Gözyaşlarımın bir hikâyesi vardı.Her not aldığım tarih, her sakladığım kayıt, her anlattığım olay bana aynı şeyi söyledi:“Devam et.”Bazen adalet yolunda en zor şey, yürümek değil…Kimse görmese bile yürümeye devam etmektir.Ben de yürüdüm.Çünkü annemin hatırası benden vazgeçmememi istiyordu.Yeniden BaşlamakBir gün fark ettim.Ben sadece bir şeylerin düzelmesini beklerken hayatımın geçtiğini düşünüyordum.Sonra kendime baktım.Hâlâ buradaydım.Hâlâ nefes alıyordum.Hâlâ seviyor, hissediyor ve mücadele ediyordum.Demek ki bütün yaşananlar beni yok edememişti.Değiştirmişti.Ama yok edememişti.İnsan bazen eski haline dönemez.Çünkü yaşadıkları ona yeni bir kalp verir.Daha kırılgan…Ama daha güçlü.Ben artık sadece geçmişe bakan biri değildim.Geçmişimi taşıyıp geleceğe yürüyen biriydim.Annemin bana bıraktığı en büyük miras buydu:Sevgiyle ayakta kalmak.

Annemin AdınaAnne…Bilmiyorum beni duyuyor musun.Bilmiyorum sesim sana kadar ulaşıyor mu.Ama bilmeni isterim:Ben seni unutmadım.Bir gün bile.Bazen çok yoruldum.Bazen ağladım.Bazen “artık yapamıyorum” dediğim oldu.Ama sonra seni hatırladım.Bana baktığın o anları…Beni koruyan ellerini…Ve yeniden kalktım.Senin için değil sadece.Senin bana öğrettiğin insan olmak için.Bugün hâlâ içimde bir acı var.Ama o acının yanında bir sevgi de var.Ve sevgi, bazen en büyük yaradan bile güçlüdür.Bu hikâyenin sonunda herkes kendi cevabını arayabilir.Ama benim cevabım belli:Ben kaybettiğim annemin ardından sadece bir savaş vermedim.Ben onun sevgisini dünyada taşımaya çalıştım.Kırılan taşların arasında bile bir ses vardı.O ses annemin sesiydi.Ve o ses bana hep aynı şeyi söyledi:“Dayan kızım.Hikâyen burada bitmiyor.”SON