Adaletin sessizliği

Kırık Taşların Ardındaki Çığlık Kayıpların ArdındanBazı insanlar hayatımıza bir iz bırakır.Bazıları ise hayatımızın bir parçası olur.Annem benim için sadece bir anne değildi.Benim sığındığım yerdi.Çocukluğumdu.Bazen en büyük korkum, onun yokluğuyla yaşamayı öğrenmekti.Ama öğrendim.Kolay olmadı.Her gün biraz daha.Her sabah yeniden.Bazen gözyaşlarıyla.Bazen sessizce.Ama öğrendim.Çünkü hayat bana şunu gösterdi:İnsan en ağır yükleri bile taşımayı öğrenebilir.Yeter ki içinde bir sebep olsun.Benim sebebim sevgiydi.Ardımda Bıraktığım KaranlıkBir zamanlar her şeyin beni yutacağını düşünürdüm.Öfkenin.Korkunun.Yalnızlığın.Ama insanın içinde, kendisinin bile bilmediği bir güç varmış.Ben o gücü en zor günlerimde buldum.Bir insanın elinden çok şey alınabilir.Huzuru.Uykusu.Güveni.Ama eğer içinde bir umut kalmışsa…Hâlâ yeniden başlayabilir.Ben de başladım.Aynı kişi olarak değil.Daha derin biri olarak.

Son Bir KonuşmaBazen insanın en uzun konuşmaları sessiz olur.Ben annemle çok konuştum.Mezarı başında.Fotoğrafına bakarken.Gece herkes uyurken.Ona anlatacak çok şeyim vardı.Kırgınlıklarımı.Özlemlerimi.Yorgunluğumu.Ama sonunda hep aynı yerde buluştum:Sevgide.Çünkü sevgi, bazı kayıplardan sonra bile insanın elinde kalan en değerli şey.Benim HikâyemBir gün biri bu hikâyeyi okursa belki diyecek:“Ne kadar zor şeyler yaşamış.”Evet.Ama sadece bu değil.Bu hikâye aynı zamanda şunu anlatıyor:Bir insan kırıldığında da ayağa kalkabilir.Bir insan kaybettiğinde de sevebilir.Bir insan yorulduğunda da devam edebilir.Ben annemi kaybettim.Ama onun bana verdiği gücü kaybetmedim.Ve şimdi biliyorum:Bazı insanlar yanımızdan gider.Ama bize bıraktıkları sevgi, ömrümüz boyunca bizimle yürür.Gökyüzüne baktım.İçimden bir cümle geçti:“Anne, bak.Hâlâ buradayım.”Belki hayat bana kolay bir yol vermedi.Belki bazı yaralar iz bıraktı.Ama ben o izleri saklamaktan utanmadım.Çünkü onlar benim hayatta kaldığımın kanıtıydı.Bu kitap bir acının kitabı değildi sadece.Bu kitap bir annenin sevgisinin kitabıydı.Ve son cümlesi şuydu:Bir insanın sesi susturulabilir sanırlar.Ama sevgiyle büyüyen bir kalbin sesi, yıllar sonra bile duyulur.