Elif’in Tek Başına İz Sürmesi
Elif artık beklemiyordu.
Beklemek, başkalarının hareket etmesini izlemekti.
O ise ilk kez kendi yolunu çizmeye başlamıştı.
Elinde resmi bir güç yoktu.
Ama elinde bir şey vardı: unutmayan bir hafıza.
İlk adımını internetten attı.
Sahte hesabın adını netleştirmeye çalıştı.
Ekran görüntülerini büyüttü, harfleri tek tek inceledi.
Ama isim yoktu.
Sadece iz vardı.
Ve bazen iz, isimden daha tehlikeliydi.
Gece boyunca sosyal medya platformlarında dolaştı.
Yorumlar, paylaşımlar, benzer ifadeler…
“Mezarı kırılmış…” cümlesini yazan bir el arıyordu.
Ama o cümle tek bir yere ait gibi değildi.
Sanki bir ağızdan değil, bir gölgeden çıkmıştı.
Elif bilgisayarın başında sabahladı.
Gözleri yorgundu ama dikkati keskinleşmişti.
Bir noktada durdu.
Bir hesap dikkatini çekti.
Doğrudan aynı mesaj değil…
Ama aynı soğuklukta yazılmış cümleler.
Profilde fotoğraf yoktu.
Gerçek isim yoktu.
Sadece boşluk vardı.
Elif o boşluğa uzun süre baktı.
Ve kendi kendine dedi ki:
“Boş olan şeyler tesadüf olmaz.”
Ertesi gün mezarlığa gitti.
Bölüm Yorumları