Adaletin sessizliği

Dosyada Saklanan Kritik HataElif o gece dosyaya yeniden döndü.Ama bu kez farklı bir şekilde.Artık dosyayı okumuyordu…dinliyordu.Sanki kâğıtların arasında bir şey eksik değil de, bilerek saklanmış gibiydi.Masanın üstünde her şey açıktı:Mesaj çıktılarıİfade tutanaklarıTarih notlarıEksik denilen raporlarAma Elif’in gözü artık satırlarda değil, boşluklarda dolaşıyordu.Bir sayfayı tekrar eline aldı.O günün tutanağı.“Şikâyet alınmıştır.”“İşlem başlatılmıştır.”“Delil yetersizliği…”Elif cümleyi yarıda kesti.Bir şey dikkatini çekmişti.Tarihler…10 Temmuz 16.04Mezarlığa gidişİhbar saatiİfade saatiHepsi vardı.Ama bir şey yoktu.Elif kağıtları yeniden karıştırdı.Sonra durdu.Kalbi hafif sıkıştı.“Güvenlik kamerası incelemesi yapılmadı” yazıyordu.Ama altında küçük bir satır daha vardı.Normalde gözden kaçabilecek kadar küçük.“Mevcut kayıtlar silinmiş/erişim sağlanamamıştır.”Elif o an başını kaldırdı.Bir süre hiçbir şey demedi.Çünkü bu cümle eksik değil… fazlaydı.“Silinmiş…”“Erişim sağlanamamış…”Elif fısıldadı:“Bu aynı şey değil…”Eğer hiç kayıt yoksa farklıydı.Ama varsa ve ulaşılamıyorsa…Bu başka bir anlamdı.Elif hızlıca dosyaları tekrar inceledi.Bir sayfada tarih farklıydı.Başka bir belgede saat kayması vardı.Küçük ama kritik farklar.“Bu bir hata değil…” dedi kendi kendine.“Bu bir çelişki.”Kalemi eline aldı.Ve ilk kez dosyanın üstüne yazdı.“ZAMAN UYUMSUZLUĞU VAR”Sonra ikinci not:“KAYITLAR TUTARSIZ”Üçüncü notu yazarken eli biraz titredi.Çünkü bu not, artık şüpheyi büyütüyordu.“GÜVENLİK KAMERASI VARSA GÖRÜLMEMİŞ OLMASI BAŞLI BAŞINA DELİLDİR”Elif geriye yaslandı.Bu bir tahmin değildi artık.Bir boşluktu.Ve boşluklar tesadüf olmazdı.Ertesi gün yeniden karakola gitti.Dosyayı masaya koydu.Bu kez sesini yükseltmedi.Ama cümleleri netti.“Bu belgede bir tutarsızlık var.”Memur dosyaya baktı.Bir süre sessiz kaldı.Elif devam etti:“Eğer kayıt yoksa, neden ‘erişim sağlanamadı’ yazıyor?”“Eğer silindiyse, kim sildi?”Oda bir anda ağırlaştı.Memur sayfaları çevirdi.Daha yavaş.Daha dikkatli.İlk kez dosya, sadece bir evrak gibi değil…bir soru gibi görünmeye başlamıştı.Elif o an şunu hissetti:Bu olayın en kritik kısmı mezarlık değildi.Sahte mesaj da değildi.Kayıtlardaki çelişkiydi.Karakoldan çıktığında hava aynıydı.Ama Elif’in içinde bir şey değişmişti.Artık biliyordu:Bir şey eksik bırakılmışsa…o eksiklik en yüksek ses olurdu.Eve döndüğünde dosyayı kapatmadı.Sadece baktı.Ve fısıldadı:“Bir hata varsa… orada gerçek vardır.”O gece Elif uyumadı.Çünkü ilk kez şunu hissetti:Dosya artık kapalı değildi.Açılmaya zorlanıyordu.Ve hikâyede artık geri dönüş yoktu.Çünkü Elif yanlış soruyu değil…doğru boşluğu bulmuştu.