Adaletin sessizliği

Dosyanın Yeniden Açılması İçin İlk Resmi HamleElif artık aynı yerde duramayacağını biliyordu.Beklemek, bir noktadan sonra sabır değil…boşlukla yaşamak haline gelmişti.Ve o boşluğu ilk kez kırmaya karar verdi.Sabah erkenden kalktı.Bu kez yanında sadece dosya yoktu.Kendi hazırladığı bir klasör vardı.İçinde:tarih sıralamasımesaj ekran görüntüleriçelişkili tutanak notlarızaman uyumsuzluğu çizelgesive kendi çizdiği bağlantı haritasıBu artık bir şikâyet dosyası değildi.Bu, bir yeniden inceleme talebiydi.Karakolun kapısından içeri girdiğinde hava aynıydı.Ama Elif’in içinde bir şey değişmişti.Artık içeri giren biri değil…içeriye bir şey getiren biri gibiydi.Masaya oturduğunda memur dosyaya baktı.Elif konuşmadan önce bir an durdu.Çünkü ilk kez söyledikleri sadece duyulmayacaktı…kayda geçecekti.“Bu dosyanın yeniden incelenmesini istiyorum,” dedi.Sesini yükseltmedi.Ama cümle netti.Memur klasöre baktı.Sayfaları çevirdi.Bir süre konuşmadı.Elif devam etti:“Bu olayda zaman uyumsuzluğu var.”“Mesaj ile mezarlık arasında yönlendirme ihtimali var.”“Ve kayıtlarla ilgili çelişki var.”Oda sessizleşti.Bu kez sessizlik farklıydı.Çünkü bu sessizlik, ilk kez dinleyen bir sessizlikti.Memur klasöre daha dikkatli baktı.Sonra dosyayı kapatmadı.Bu küçük bir şeydi.Ama Elif bunu fark etti.“Üst birime iletilebilir,” dedi memur.Elif o an hiçbir şey söylemedi.Ama içindeki düğümün bir ucu gevşedi.Çünkü ilk kez “olmaz” denmemişti.“İncelenebilir” denmişti.Elif dışarı çıktığında hava daha farklı gelmedi.Ama yürüyüşü değişmişti.Daha ağır değil…daha kararlıydı.Eve döndüğünde dosyasını masaya koydu.Ama kapatmadı.Çünkü artık dosya kapalı bir şey değildi.Bir sürecin içindeydi.O gece telefon çaldı.Bilinmeyen numara.Elif uzun süre bakmadı.Sonra açtı.Kısa bir ses:“Dosyanızla ilgili üst birime sevk işlemi başlatıldı.”Kapanan telefonun ardından Elif bir süre hareketsiz kaldı.Bu bir sonuç değildi.Ama bir dönüşümdü.İlk kez sistem içinde bir şey hareket etmişti.Elif pencereye gitti.Dışarı baktı.Şehir aynıydı.Ama o artık aynı noktada değildi.Çünkü artık şunu biliyordu:Bir dosya kapanmazsa…bir gün yeniden açılırdı.Ve Elif o günü başlatmıştı.Defterine tek bir cümle yazdı:“Artık beklemiyorum.

Süreci başlattım.”Ve altına ekledi:“Gerçek, ertelenebilir.