Adaletin sessizliği

İlk Resmi Çağrı ve İfade GüncellemesiTelefon çaldığında Elif bir an yerinden kıpırdamadı.Artık her ses ona ya bir kapı açıyor ya da bir kapıyı kapatıyordu.Ama bu kez arayan ses farklıydı.Resmîydi.Kısa, net, mesafeli:“İfade güncellemesi için çağrılıyorsunuz.”Elif telefonu kapattığında bir süre ekrana baktı.Bu bir sonuç değildi.Ama ilk kez süreç geri çağırıyordu.O sabah karakola gidişi farklıydı.Eskiden adımlarında acele vardı.Şimdi ise bir tür hazırlık.İçinden geçen şey basitti:“Bu kez beni dinlemek zorundalar.”Karakolun koridoruna girdiğinde aynı hava vardı.Aynı floresan ışıklar.Aynı duvar kokusu.Ama Elif artık aynı insan değildi.İfade odasına alındığında masada yeni bir dosya vardı.Eski dosya değil.Yanına eklenmiş yeni bir klasör.Memur konuştu:“Dosya üst birime iletildi.

Bazı detayların yeniden değerlendirilmesi gerekiyor.”Elif başını salladı.Sessiz kaldı.Çünkü artık konuşmak yerine netlik bekliyordu.“İfade güncellemesi yapacağız,” dendi.“Özellikle mesaj ve zaman uyumu üzerine.”Elif o an dosyayı değil, insanları izledi.Çünkü artık biliyordu:Gerçek sadece belgede değil…tepki verilişinde saklıydı.İlk soru geldi:“Mesajı ne zaman fark ettiniz?”Elif cevap verdi:“10 Temmuz 16.04.”“Mezarlığa ne zaman gittiniz?”“Çıplak ayakla çıktım… doğrudan.”O an odada kısa bir sessizlik oldu.Sonra ikinci soru:“Mesaj ile olay arasında bağlantı kuruyor musunuz?”Elif hiç duraksamadı:“Kuruyorum.”Bu cevap daha önce verilmemişti.Üçüncü soru daha dikkatliydi:“Sizce bu mesaj sizi yönlendirmiş olabilir mi?”Elif o an durdu.İlk kez cevap vermeden önce düşündü.Ama cevabı değişmedi:“Evet.”Oda sessizleşti.Bu sessizlik bu kez alışılmış değildi.Memur dosyaya not aldı.Kalem sesi bile farklı geldi Elif’e.Sonra ekran açıldı.Yeni kayıtlar gösterildi.Bazı teknik notlar…Bazı ek incelemeler…“Mesaj zamanlaması tekrar inceleniyor.”Bu cümle ilk kez duyuluyordu.Elif içinden sadece şunu söyledi:“Demek ki görülebiliyormuş.”İfade uzadıkça Elif yorulmadı.Çünkü bu kez konuşan biri değil…kayıt altına alınan biriydi.Toplantı bitince memur kısa bir cümle söyledi:“Gerekirse yeniden çağırılabilirsiniz.”Elif başını salladı.Bu kez gitmek istemedi.Ama kalmak da istemedi.Çünkü artık süreç başlamıştı.Ve süreç, insanı ya ileri götürür ya da geri çekerdi.Karakoldan çıktığında hava serindi.Ama Elif üşümüyordu.Çünkü içinde ilk kez küçük bir değişim vardı:Duyulmuş olma ihtimali.Eve döndüğünde dosyasını açmadı.Sadece masaya koydu.Ve uzun süre baktı.Sonra defterine yazdı:“İlk kez soru değil, cevap kaydedildi.”Altına ekledi:“Bu daha başlangıç.”Ve o gece Elif şunu anladı:Bazı hikâyeler bir anda çözülmez.Ama bir kez resmi olarak hareket ederse…artık geri alınamaz.