Aynadaki çocuk

Mert aynadan gelen parlak gözlere bakarken nefesi kesildi.

Hayır.

Bu mümkün değildi.

Karanlık varlık okuldaki aynayla birlikte yok olmuştu. En azından öyle sanıyordu.

Ama aynanın içindeki gözler gerçekti.

Ve ona bakıyordu.

Kerem’in yansıması korkuyla geri çekildi.

Sonra aynanın yüzeyi siyaha dönüştü.

Gözler kayboldu.

Oda yeniden sessizliğe gömüldü.

Mert hemen dosyayı çantasına koydu ve bakım evinden çıkmak istedi.

Tam kapıya yönelmişti ki dosyanın içinden küçük bir kâğıt düştü.

Üzerinde el yazısıyla bir not vardı:

“Kayıp Kanat - Bodrum Katı”

Mert durdu.

Bakım evinin eski planlarını hatırladı.

Binanın kullanılmayan bir bölümü vardı.

Çocukların gitmesi yasak olan bir kanat.

Yıllar önce mühürlenmişti.

Dosyadaki not tam orayı işaret ediyordu.

El fenerini açtı.

Koridorun sonuna doğru ilerledi.

Duvarlar giderek eski ve yıpranmış görünüyordu.

Sonunda paslı bir demir kapıya ulaştı.

Kapının üzerinde solmuş harflerle şunlar yazıyordu:

KAYIP KANAT

GİRMEK YASAKTIR

Kapı hafif aralıktı. Sanki biri kısa süre önce içeri girmişti.

Mert kapıyı itti.

Gıcııırt…