Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Tavan arasındaki karanlık Mert’i olduğu yerde dondurdu.
Elindeki günlük neredeyse yere düşecekti.
Fısıltı tekrar duyuldu.
“Onu serbest bırakma…”
Bu ses ince değildi.
Emir’in sesine benzemiyordu.
Daha derinden geliyordu.
Daha yaşlıydı.
Ve öfkeliydi.
Mert el fenerini açtı.
Titrek ışık kutuların, sandıkların ve aynanın üzerinde dolaştı.
Ama odada kimse yoktu.
Derin bir nefes aldı ve günlüğü açtı.
İlk sayfada şunlar yazıyordu:
3 Ekim 1987
Babam yine aynaya yaklaşmamamı söyledi.
Ama dün gece içeride bir çocuk gördüm.
Benimle konuştu.
Adını söylemedi.
Mert hızla sayfaları çevirdi.
Yazılar ilerledikçe Emir’in korkusunun arttığı anlaşılıyordu.
Bir sayfada şu cümle vardı:
Aynanın içindeki çocuk artık yalnız değil.
Mert’in kalbi hızlandı.
Bir sonraki sayfayı açtı.
Bazen arkamda duruyor.
Çocuğun arkasında.
Uzun bir gölge gibi.
Yüzünü hiç göremedim.
Sayfanın altına titrek bir çizim yapılmıştı.
Bir çocuk.
Ve onun arkasında duran uzun, karanlık bir siluet.
Mert tam o sırada aynadan gelen hafif bir ses duydu.
Başını kaldırdı.
Aynadaki çatlak biraz daha büyümüştü.
Bir parça daha.
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları